Onderzoek naar de werkzaamheid van digitale cognitieve gedragstherapie in vergelijking met een slaapmonitoringtoepassing via geïntegreerd dagboek en actigrafie: een gerandomiseerd-gecontroleerd onderzoek.

De verspreiding van digitale cognitieve gedragstherapie is een veelbelovende benadering voor de behandeling van insomnia in de brede bevolking. Huidige evidentie ondersteunt de werkzaamheid van het digitale format, maar klinische bevindingen zijn vaak beperkt door de keuze van de controlegroep en het ontbreken van diepgaande therapeutische metingen. Dit onderzoek was ontworpen om de specifieke effecten van digitale cognitieve gedragstherapie te onderzoeken in vergelijking met een zelf-monitoringsapplicatie. Deelnemers die aan criteria voor insomnia voldeden, werden willekeurig toegewezen (1:1) aan 8 weken digitale cognitieve gedragstherapie of 8 weken digitale slaapbewaking (controleapplicatie). De primaire uitkomstmaat, insomnia-ernst, werd beoordeeld op baseline, 8 en 16 weken na randomisatie. Secundaire uitkomstmaten omvatten de beoordeling van slaap via in de applicatie geïntegreerde slaaplogboeken en actigrafen. Lineaire gemengde modellen werden toegepast om verschillen tussen groepen te beoordelen. Zesenvijftig deelnemers (48 vrouwen, gemiddelde leeftijd: M = 45,55 ± 13,70 jaar) werden gerandomiseerd naar digitale cognitieve gedragstherapie (n = 29) of digitale slaapbewaking (n = 27). Bij 8 en 16 weken na randomisatie toonden grote behandelingseffecten (d = 0,87-1,08) robuuste reducties (-3,70 en -2,97, respectievelijk; p ≤ 0,003) in insomnia-ernst in de groep digitale cognitieve gedragstherapie, vergeleken met digitale slaapbewaking. Behandelingseffecten ten gunste van digitale cognitieve gedragstherapie werden ook gevonden voor zelf gerapporteerde en door actigrafie bepaalde slaapcontïnuïteitsvariabelen, wat aangeeft dat de slaap gedurende de 8-wekeninterventieperiode verbeterde. Ons onderzoek onderstreept de rol van digitale cognitieve gedragstherapie bij het bereiken van klinische verbeteringen voor patiënten met insomnia, wat eerdere bevindingen bevestigt en de specifieke effecten van cognitieve gedragstherapie ondersteunt.