Italian Association of Sleep Medicine (AIMS) standpuntverklaring en richtlijn voor de behandeling van menopauzale slaapstoornissen.
5 Herhaald bewijs
- Type onderzoek
- meta-analyse of systematische review
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- niet vermeld in de samenvatting
- Gepubliceerd
- 2019 in Maturitas
- Geciteerd
- 7 keer geciteerd door ander onderzoek
- Wie betaalde
- Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
- Bron
- PubMed 31547910 · doi 10.1016/j.maturitas.2019.08.006
Insomnia, vasomotorische symptomen (VMS) en depressie treden na de menopauze vaak samen op, met daaruit voortvloeiende gezondheidsproblemen en verminderde kwaliteit van leven. Het doel van deze stellingname is om op bewijs gebaseerd advies te geven over het management van slaapstoornissen na de menopauze, afgeleid van een systematisch literatuuronderzoek. Dit onderzoek leverde resultaten op over VMS, insomnia, circadiane ritme stoornissen, obstructieve slaapapneu (OSA) en restless leg syndrome (RLS). Over het algemeen tonen de onderzoeken aan dat menopauzale hormonale therapie (MHT) VMS, insomnia en stemming verbetert. Verschillende antidepressiva kunnen insomnia verbeteren, alleen of in combinatie met MHT; deze omvatten selectieve serotonineheropname-remmers (SSRI's), serotonine- en norepinefrine-heropname-remmers (SNRI's) en mirtazapine. Langdurige voordelen voor insomnia na de menopauze kunnen ook worden bereikt met niet-medicamenteuze strategieën zoals cognitieve gedragstherapie (CBT) en aerobische beweging. Continue positieve luchtwegendruk (CPAP) en mandibulaire vooruitschuifapparatuur (MAD's) verlagen beide bloeddruk en cortisol-niveaus bij vrouwen na de menopauze met OSA. De gegevens over MHT bij restless legs syndrome na de menopauze zijn echter tegenstrijdig.