Liraglutide en cardiovasculaire uitkomsten bij volwassenen met overgewicht of obesitas: een post-hoc analyse van SCALE gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken.

De cardiovasculaire veiligheid van liraglutide, een glucagon-achtig peptide-1-receptoragonist goedgekeurd voor gewichtsbeheersing in een dosis van 3,0 mg, werd achteraf geëvalueerd met gegevens van 5908 deelnemers in 5 gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde klinische trials. Deelnemers werden gerandomiseerd naar liraglutide of een vergelijkingsgroep (placebo of orlistat). Het doel was om te evalueren of het cardiovasculaire risico was toegenomen met liraglutidbehandeling. De primaire samengestelde uitkomst van deze time-to-event-analyse was het eerste optreden van cardiovasculaire dood, niet-fatale hartinfarct of niet-fatale beroerte. Deze cardiovasculaire gebeurtenissen werden prospectief voor drie van de trials en retrospectief voor twee trials gevalideerd door een commissie voor beoordeling van gebeurtenissen. De primaire uitkomst werd geanalyseerd met behulp van een Cox-proportioneel-risicamodel, gestratificeerd naar trial. Met liraglutide 3,0 mg hadden 8 deelnemers positief gevalideerde cardiovasculaire gebeurtenissen (1,54 gebeurtenissen/1000 persoonsjaren) in vergelijking met 10 deelnemers in de vergelijkingsgroep (3,65 gebeurtenissen/1000 persoonsjaren). De hazard ratio voor liraglutide 3,0 mg in vergelijking met vergelijkingsmiddelen was 0,42 (95%-betrouwbaarheidsinterval, 0,17-1,08). In deze analyse was liraglutidbehandeling van 3,0 mg niet geassocieerd met excess cardiovasculair risico. De brede betrouwbaarheidsintervallen en retrospectieve validering van gebeurtenissen in twee van de trials zijn echter beperkingen van de analyse.