wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Gewichtsverlies en GLP-1

Langetermijneffect van gewichtstoename na gedragsmatige gewichtsbeheersprogramma's op het ontstaan en risico van cardiometabole ziekten: systematisch review en meta-analyse.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.
Type onderzoek
meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
4,202
Gepubliceerd
2023 in Circulation. Cardiovascular quality and outcomes
Geciteerd
29 keer geciteerd door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 36974678 · doi 10.1161/CIRCOUTCOMES.122.009348
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: Programma's voor gedragsmatig gewichtsmanagement (PGWM) bevorderen gewichtsverlies op korte termijn, maar de langetermijneffecten op cardiometabole gezondheid zijn onzeker omdat gewicht doorgaans wordt teruggewonnen. We onderzochten de gevolgen van gewichtstoename na PGWM op cardiovasculaire risicofactoren, diabetes en cardiovasculaire aandoeningen. METHODEN: Trialregisters, 11 databases en citatieopvolging voorwaarts (laatste zoeking, 19 december) werden gebruikt om artikelen in het Engels uit elke geografische regio op te sporen. Gerandomiseerde trials van PGWM bij volwassenen met overgewicht/obesitas met cardiometabole uitkomsten ≥12 maanden op en na het einde van het programma werden opgenomen. Verschillen tussen meer intensieve interventies en vergelijkingsgroepen werden gesynthetiseerd met behulp van mixed-effects-, meta-regressie- en time-to-event-modellen om de impact van gewichtstoename op incidentie en risico van cardiovasculaire aandoeningen te beoordelen. RESULTATEN: Honderdvierenzwintig trials met gegevens over ≥1 cardiometabole uitkomsten met een mediane vervolgperiode van 28 (bereik, 11-360) maanden na het einde van het programma werden opgenomen. Mediane uitgangsbody mass index van deelnemers was 33 kg/m²; mediane leeftijd was 51 jaar. Acht en respectievelijk 15 studiegroepen (7889 en 4202 deelnemers) onderzochten de incidentie van cardiovasculaire aandoeningen en type 2 diabetes, met onnauwkeurig bewijs voor een lagere incidentie gedurende minimaal 5 jaar. Gewichtstoename in PGWM ten opzichte van vergelijkingsgroepen verkleinde deze verschillen. Één en 5 jaar na het einde van het programma was de totale cholesterol/HDL-ratio (high-density lipoprotein) aan beide momenten 1,5 punten lager (82 studies; 19.003 deelnemers), was de systolische bloeddruk respectievelijk 1,5 en 0,4 mm kwikzuil lager (84 studies; 30.836 deelnemers), en was HbA1c (%) aan beide momenten 0,38 lager (94 studies; 28.083 deelnemers). Van de opgenomen studies werden 22% beoordeeld als hoog risico op bias; verwijdering hiervan veranderde de resultaten niet wezenlijk. CONCLUSIES: Ondanks gewichtstoename reduceren PGWM cardiometabole risicofactoren met effecten die minstens 5 jaar na het einde van het programma aanhouden en afnemen met gewichtstoename. Bewijs dat zij de incidentie van cardiovasculaire aandoeningen of diabetes verminderen is minder zeker. Weinig studies volgden deelnemers ≥5 jaar. REGISTRATIE: URL: https://www.crd.york.ac.uk/PROSPERO/; Unieke identificatie: CRD42018105744.