Langetermijneffecten van gewichtsverliesmiddelen bij mensen met hypertensie.

ACHTERGROND: Dit is de derde update van dit overzicht, eerst gepubliceerd in juli 2009. Alle belangrijke richtlijnen voor de behandeling van hypertensie bevelen gewichtsverlies aan; anti-obesitasmiddelen kunnen hierbij behulpzaam zijn. DOELSTELLINGEN: Primaire doelstellingen: Het beoordelen van de langetermijneffecten van farmacologisch geïnduceerde gewichtsafname bij volwassenen met essentiële hypertensie op sterfte door alle oorzaken, cardiovasculaire morbiditeit en bijwerkingen (inclusief totale ernstige bijwerkingen, stopzetting vanwege bijwerkingen en totale niet-ernstige bijwerkingen). Secundaire doelstellingen: Het beoordelen van de langetermijneffecten van farmacologisch geïnduceerde gewichtsafname bij volwassenen met essentiële hypertensie op verandering van uitgangssystolische en diastolische bloeddruk en op gewichtsafname. ZOEKMETHODEN: Voor dit bijgewerkte overzicht zocht de Cochrane Hypertension Information Specialist tot maart 2020 de volgende databases naar gerandomiseerde gecontroleerde trials: het Cochrane Hypertension Specialised Register, CENTRAL, MEDLINE (vanaf 1946), Embase (vanaf 1974), het International Clinical Trials Registry Platform van de Wereldgezondheidsorganisatie en ClinicalTrials.gov. Bij de zoekacties waren er geen taalrestricties. We contacteerden auteurs van relevante artikelen over verder gepubliceerd en ongepubliceerd werk. SELECTIECRITERIA: Gerandomiseerde gecontroleerde trials van minstens 24 weken duur bij volwassenen met hypertensie waarin goedgekeurde langetermijn-gewichtsverliesmedidijnen met placebo werden vergeleken. GEGEVENSVERZAMELING EN ANALYSE: Twee overzichtsauteurs selecteerden onafhankelijk van elkaar studies, beoordeelden risico's op bias en extracten gegevens. Waar passend en bij afwezigheid van significante heterogeniteit tussen studies (P > 0,1) voegden we studies samen met behulp van een fixed-effect meta-analyse. Wanneer heterogeniteit aanwezig was, gebruikten we de random-effects methode en onderzoeken we de oorzaak van de heterogeniteit. VOORNAAMSTE RESULTATEN: Deze derde update van het overzicht voegde één nieuwe trial toe waarin de combinatie naltrexon/bupropion versus placebo werd onderzocht. Twee medicijnen die in de vorige versies van dit overzicht waren opgenomen (rimonabant en sibutramine) worden niet langer als relevant voor deze update beschouwd, omdat hun goedkeuring op de markt respectievelijk in 2010 en 2009 werd ingetrokken. Het aantal opgenomen studies in deze update van het overzicht bedraagt daarom zes (in totaal 12.724 deelnemers): vier RCT's waarin orlistat met placebo werd vergeleken, met in totaal 3132 deelnemers met hoge bloeddruk en een gemiddelde leeftijd van 46 tot 55 jaar; één trial waarin fentermine/topiramate met placebo werd vergeleken, met 1305 deelnemers met hoge bloeddruk en een gemiddelde leeftijd van 53 jaar; en één trial waarin naltrexon/bupropion met placebo werd vergeleken, met 8283 deelnemers met hypertensie en een gemiddelde leeftijd van 62 jaar. We oordeelden dat het risico op bias onduidelijk was voor de trials die orlistat of naltrexon/bupropion onderzochten, en laag voor de trial die fentermine/topiramate onderzocht. Alleen de studie van naltrexon/bupropion omvatte cardiovasculaire sterfte en morbiditeit als vooraf bepaalde uitkomsten. Er waren geen verschillen in de sterftecijfers door alle oorzaken of cardiovasculair, grote cardiovasculaire gebeurtenissen of ernstige bijwerkingen tussen naltrexon/bupropion en placebo. De incidentie van algehele bijwerkingen was significant hoger bij deelnemers behandeld met naltrexon/bupropion. Bij orlistat was de incidentie van gastro-intestinale bijwerkingen consistent hoger in vergelijking met placebo. De meest voorkomende bijwerkingen van fentermine/topiramate waren droge mond en paresthesie. Na zes tot twaalf maanden reduceerde orlistat de systolische bloeddruk in vergelijking met placebo met een gemiddeld verschil (MD) van -2,6 mm Hg (95%-betrouwbaarheidsinterval (BI) -3,8 tot -1,4 mm Hg; 4 trials, 2058 deelnemers) en de diastolische bloeddruk met MD -2,0 mm Hg (95% BI -2,7 tot -1,2 mm Hg; 4 trials, 2058 deelnemers). Na 13 maanden vervolgonderzoek verlaagde fentermine/topiramate de systolische bloeddruk in vergelijking met placebo met -2,0 tot -4,2 mm Hg (1 trial, 1030 deelnemers) (afhankelijk van medicijnmedicijndosering), en de diastolische bloeddruk met -1,3 tot -1,9 mm Hg (1 trial, 1030 deelnemers) (afhankelijk van medicijnmedicijndosering). Er was geen verschil in de verandering van systolische of diastolische bloeddruk tussen naltrexon/bupropion en placebo (1 trial, 8283 deelnemers). We hebben geen relevante studies gevonden die liraglutide of lorcaserin bij mensen met hypertensie onderzochten. CONCLUSIES VAN DE AUTEURS: Bij mensen met verhoogde bloeddruk verminderden orlistat, fentermine/topiramate en naltrexon/bupropion het lichaamsgewicht; het effect was het grootste met fentermine/topiramate. In dezelfde trials verminderden orlistat en fentermine/topiramate, maar niet naltrexon/bupropion, de bloeddruk. Één RCT van naltrexon/bupropion versus placebo toonde na twee jaar geen verschillen in sterfte door alle oorzaken of cardiovasculaire sterfte of morbiditeit. Het Europees Geneesmiddelenbureau weigerde marketinggoedkeuring voor fentermine/topiramate vanwege veiligheidskwesties, terwijl voor lorcaserin de aanvraag voor Europese marketinggoedkeuring werd ingetrokken vanwege een negatief algemeen risico-batenbalans. In 2020 werd lorcaserin ook uit de Amerikaanse markt genomen. Twee andere medicijnen (rimonabant en sibutramine) waren al in respectievelijk 2009 en 2010 uit de markt genomen.