Lagedosis estradiol en de serotonine-noradrenalinereuptakeremmer venlafaxine voor vasomotorische symptomen: een gerandomiseerd klinisch onderzoek.

BELANGRIJK: Estrogentherapie is de gouden standaard behandeling voor hete flitsen en nachtelijk zweten, maar sommige vrouwen kunnen het niet gebruiken of willen het niet gebruiken vanwege geassocieerde risico's. De serotonine-noradrenaline heropnameremmer venlafaxine hydrochloride wordt veel gebruikt als een niet-hormonale behandeling. Hoewel de klinische indruk is dat serotonine-noradrenaline heroptakemiddelen minder effectief zijn dan estrogeen, zijn deze medicijnen tot nu toe niet gelijktijdig in één klinisch onderzoek geëvalueerd. DOEL: Het bepalen van de werkzaamheid en tolerabiliteit van lage dosis oraal 17β-estradiol en lage dosis venlafaxine extended release bij het verlichten van vasomotorische symptomen (VMS). ONTWERP, SETTING EN DEELNEMERS: In totaal werden 339 perimenopauze- en postmenopauze vrouwen met minstens 2 hinderlijke VMS per dag (gemiddeld 8,1 per dag) uit de gemeenschap gerekruteerd naar MsFLASH (Menopause Strategies: Finding Lasting Answers for Symptoms and Health) klinische netwerklocaties tussen 5 december 2011 en 15 oktober 2012. INTERVENTIES: Deelnemers werden willekeurig toegewezen aan dubbelblind onderzoek met lage dosis oraal 17β-estradiol (0,5 mg/dag) (n = 97), lage dosis venlafaxine hydrochloride extended release (75 mg/dag) (n = 96) of placebo (n = 146) gedurende 8 weken. PRIMAIRE UITKOMSTEN EN METINGEN: De primaire uitkomst was de gemiddelde dagelijkse frequentie van VMS na 8 weken behandeling. Secundaire uitkomsten waren VMS-ernst, last en interferentie met het dagelijks leven. Intentie-om-te-behandelen analyses vergeleken de verandering in VMS-frequentie tussen elke actieve interventie en placebo en tussen de 2 actieve behandelingen. RESULTATEN: Vergeleken met de uitgangslijn daalde de gemiddelde VMS-frequentie in week 8 tot 3,9 (95% BI, 2,9-4,9) VMS per dag (52,9% afname) in de estradiolgroep, tot 4,4 (95% BI, 3,5-5,3) VMS per dag (47,6% afname) in de venlafaxinegroep, en tot 5,5 (95% BI, 4,7-6,3) VMS per dag (28,6% afname) in de placebogroep. Estradiol verlaagde de symptoomfrequentie met 2,3 meer per dag dan placebo (P < ,001), en venlafaxine verlaagde de symptoomfrequentie met 1,8 meer per dag dan placebo (P = ,005). De resultaten waren consistent voor VMS-ernst, last en interferentie. Lage dosis estradiol verlaagde de symptoomfrequentie met 0,6 meer per dag dan venlafaxine (P = ,09). Tevredenheid over de behandeling was het hoogst (70,3%) voor estradiol (P < ,001 versus placebo), het laagst (38,4%) voor placebo, en intermediate (51,1%) voor venlafaxine (P = ,06 versus placebo). Beide interventies werden goed verdragen. CONCLUSIES EN RELEVANTIE: Lage dosis oraal estradiol en venlafaxine zijn effectieve behandelingen voor VMS bij vrouwen in de middelbare leeftijd. Hoewel de werkzaamheid van lage dosis estradiol enigszins hoger kan zijn dan die van venlafaxine, is het verschil klein en van onzekere klinische relevantie. TRIALREGISTRATIE: clinicaltrials.gov Identifier: NCT01418209.