wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Slaap, energie en de hersenen

Melatonin agonist tasimelteon (HETLIOZ®) improves sleep in patients with primary insomnia: A multicenter, randomized, double-blind, placebo-controlled trial.

4 Groot gecontroleerd onderzoek

Hoe zwaar dit weegt: een gecontroleerde studie bij mensen, groot genoeg om iets te betekenen.
Type onderzoek
gecontroleerde studie
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
322
Gepubliceerd
2025 in PloS one
Geciteerd
1 keer aangehaald door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 40971945 · doi 10.1371/journal.pone.0332366
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: Tasimelteon is een dubbele melatonine 1 en melatonine 2 receptoragonist. Tasimelteon is het eerste en enige goedgekeurde medicijn ter behandeling van een circadische ritme-aandoening. In deze fase III-studie werden de werkzaamheid en veiligheid van tasimelteon onderzocht bij primaire insomnia gekenmerkt door moeilijkheden bij het inslapen. STUDIEOPZET: Een gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde, multicentrische studie onderzocht 20 mg of 50 mg tasimelteon versus placebo bij 322 patiënten met primaire insomnia gedurende een dubbelblinde behandelingsperiode van 5 weken met behulp van polysomnografie (PSG)-maten van slaap. METHODEN: Patiënten ondergingen PSG's op nacht 1, 8, 22 en 29. De inclusiecriteria legden nadruk op het inschrijven van patiënten met primaire insomnia met bevestigde moeilijkheden bij het inslapen. De subjectieve slaaplatentie was ≥ 45 minuten op basis van slapeigenschappen en slaapschema, en patiënten hadden een gemiddelde latentie tot blijvende slaap (LPS) van ≥30 minuten op twee opeenvolgende screening-PSG-nachtjes zonder een nacht met een LPS lager dan 20 minuten. BEVINDINGEN: Op het primaire eindpunt was de gemiddelde verbetering in LPS van baseline tot het gemiddelde van nacht 1 en 8 44,9 minuten (20 mg) en 46,3 minuten (50 mg) versus 28,2 minuten (placebo) (p < 0,001). Verbeteringen in LPS bleven bestaan tot en met de vervolgmeetpunten (nacht 22 en 29, p < 0,01). Het gebruik van tasimelteon was niet geassocieerd met cognitieve of stemmingsveranderingen, en noch rebound- noch ontwenningseffecten werden waargenomen na stopzetting. CONCLUSIE: Tasimelteon verbeterde slaap vanaf de eerste behandelingsnacht, en het effect bleef gedurende de gehele studie bestaan. Tasimelteon werd goed verdragen zonder waargenomen nadelige residuele effecten op de volgende dag. De resultaten van de studie suggereren sterk dat tasimelteon een effectief therapeutisch hulpmiddel kan zijn bij de behandeling van personen met chronische inslaaproefstoornis.