Mentale vermoeidheid en krachttraining: een systematische review en meta-analyse met GRADE-kwalificatie.

De recente toename van gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken die de effecten van mentale vermoeidheid (MV) op krachttraining evalueren, rechtvaardigt een update van het beschikbare meta-analytische bewijs. Deze studie presenteert de resultaten van een uitgebreid systematisch onderzoek en meta-analyse, inclusief GRADE-kwalificatie, die de effecten van MV op krachttraining in verschillende subgroepen onderzoeken. We hebben alleen gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken opgenomen met gezonde menselijke deelnemers, een cognitieve taak met hoge eisen die cognitieve inspanning vereist (bijvoorbeeld Stroop-test), een controlevoorwaarde met lage eisen of passief (bijvoorbeeld het kijken naar documentaires) en een krachttrainingstaak die volume meet. In totaal rapporteerden 11 onderzoeken 14 vergelijkingen met meer dan 205 deelnemers, wat bewijs op gemiddeld niveau opleverde. De meta-analyse met willekeurige effecten toonde een significant negatief effect van cognitieve inspanning op krachttrainingvolume aan (g = -0,39 en p < 0,01). Subgroepanalyses suggereerden dat multiarticulate oefeningen gevoeliger voor verslechtering kunnen zijn (g = -0,45 en p < 0,01) dan eenledige oefeningen (g = -0,20 en p = 0,09). De omvang van verslechtering bleek groter te zijn bij matig intensieve lasten (60%-79% 1RM en g = -0,56) in vergelijking met lage intensiteit (g = -0,40) en lichaamsgewichtsomstandigheden (g = -0,25). Evenzo bleek het effect groter in omstandigheden met hoog trainingsvolume (g = -0,54) in vergelijking met gemiddeld volume (g = -0,37). Over het geheel genomen bevestigt dit onderzoek weliswaar de negatieve impact van MV op krachttrainingvolume, maar de bevindingen moeten met voorzichtigheid worden geïnterpreteerd vanwege bewijs van lage kwaliteit.