Mindfulnessmeditatie en verbetering van slaapkwaliteit en dagactiviteitenstoornis bij oudere volwassenen met slaapstoornissen: een gerandomiseerd klinisch onderzoek.

BELANG: Slaapstoornissen komen het meest voor bij oudere volwassenen en worden vaak niet behandeld. Behandelingsopties voor slaapstoornissen blijven beperkt, en er is behoefte aan programma's die toegankelijk zijn voor de gemeenschap en de slaap kunnen verbeteren. DOEL: Bepalen van de effectiviteit van een lichaam-geestinterventie, genaamd mindfulness meditatie, ter bevordering van slaapkwaliteit bij oudere volwassenen met matige slaapstoornissen. OPZET, SETTING EN DEELNEMERS: Gerandomiseerde klinische studie met 2 parallelle groepen uitgevoerd van 1 januari tot 31 december 2012 in een medisch onderzoekscentrum onder een oudere groep volwassenen (gemiddelde [SD] leeftijd 66,3 [7,4] jaar) met matige slaapstoornissen (Pittsburgh Sleep Quality Index [PSQI] >5). INTERVENTIES: Een gestandaardiseerde interventie met mindfulness awareness practices (MAPs) (n = 24) of een interventie met slaaphygiëneeducatie (SHE) (n = 25) werd willekeurig toegewezen aan deelnemers, die gedurende 6 weken (2 uur per week) een interventie ontvingen met huiswerk. BELANGRIJKSTE UITKOMSTEN EN METINGEN: De studie was ontworpen om tussen-groepsverschillen in matige slaapstoornis gemeten via de PSQI na de interventie op te sporen. Secundaire uitkomsten hadden betrekking op slaapgerelateerde overdag stoornissen en omvatten gevalideerde maten van insomniasymptomen, depressie, angst, stress en vermoeidheid, evenals ontstekingssignalering via kernfactor (NF)-κB. RESULTATEN: Met behulp van een intent-to-treat-analyse toonden deelnemers in de MAPs-groep significante verbetering ten opzichte van degenen in de SHE-groep op de PSQI. Met de MAPs-interventie waren de gemiddelde (SD) PSQI's 10,2 (1,7) bij aanvang en 7,4 (1,9) na de interventie. Met de SHE-interventie waren de gemiddelde (SD) PSQI's 10,2 (1,8) bij aanvang en 9,1 (2,0) na de interventie. Het tussen-groepsgemiddelde verschil was 1,8 (95% BI, 0,6-2,9), met een effectgrootte van 0,89. De MAPs-groep toonde significante verbetering ten opzichte van de SHE-groep op secundaire gezondheidsuitkomsten van insomniasymptomen, depressiesymptomen, vermoeidheidsstoornis en ernst van vermoeidheid (P < 0,05 voor alles). Tussen-groepsverschillen werden niet waargenomen voor angst, stress of NF-κB, hoewel NF-κB-concentraties significant afnamen over de tijd in beide groepen (P < 0,05). CONCLUSIES EN RELEVANTIE: Het gebruik van een voor de gemeenschap toegankelijke MAPs-interventie resulteerde in verbeteringen van slaapkwaliteit onmiddellijk na de interventie, wat superieur was aan een sterk gestructureerde SHE-interventie. Geformaliseerde op mindfulness gebaseerde interventies hebben klinisch belang doordat zij mogelijk slaapproblemen bij oudere volwassenen op korte termijn kunnen verhelpen, en dit effect lijkt door te werken in het verminderen van slaapgerelateerde overdag stoornissen die gevolgen hebben voor kwaliteit van leven. TRIALREGISTRATIE: clinicaltrials.gov Identifier: NCT01534338.