wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Haar en nagels

Multiomica-analyse van de respons op Ritlecitinib bij alopecia areata-subtypen en correlatie met werkzaamheid.

3 Klein onderzoek bij mensen

Hoe zwaar dit weegt: onderzoek bij mensen, maar klein of zonder controlegroep.
Type onderzoek
klinische studie
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
niet vermeld in de samenvatting
Gepubliceerd
2025 in Allergie
Geciteerd
3 keer door ander onderzoek
Wie betaalde
Een fabrikant heeft dit onderzoek mede gefinancierd.
Bron
PubMed 40654284 · doi 10.1111/all.16659
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: Alopecia areata (AA) is een auto-immuunziekte gekenmerkt door haaruitval. Deze studie onderzocht veranderingen in moleculaire signaturen in laesionale hoofdhuid van patiënten met AA-subtypes (vlekkerige AA [AAP] of alopecia totalis/alopecia universalis [AT/AU]) als reactie op behandeling met de JAK3/TEC-familie kinesine-remmer ritlecitinib en evalueerde correlaties tussen mogelijke biomarkerniveaus/-veranderingen en haarherstel op de hoofdhuid. METHODEN: Dit was een post-hoc-analyse van een biopsie-substudie uit een fase 2a-studie van ritlecitinib bij patiënten met AA en ≥ 50% haaruitval op de hoofdhuid. Transcriptomische expressieprofiel van hoofdhuidmonsters van patiënten met AAP of AT/AU werden geanalyseerd met behulp van microarray. Veranderingen ten opzichte van de uitgangssituatie in transcriptionele en serumeiwitexpressie werden geëvalueerd, evenals correlaties tussen deze veranderingen en het uitgangsprofiel met klinische respons (haarherstel op de hoofdhuid). RESULTATEN: Na 12 en 24 weken behandeling reguleerde ritlecitinib sleutelgenen van type I-immuniteit (CCL5, CD8A en GZMB) en type II-immuniteit (CCL13, CCL18 en IL13RA1) naar beneden, reguleerde genen met betrekking tot het werkingsmechanisme van ritlecitinib (ITK, JAK3 en BTK) naar beneden en reguleerde haarkeratinegenen in AAP- en AT/AU-laesies naar boven, in mindere mate in AT/AU- dan in AAP-laesies. Uitgangsniveaus en veranderingen van uitgangssituatie naar week 12 en/of 24 in niveaus van genen en serumeiwitten met betrekking tot type I- en II-immuniteit, haarstructuur/functie en het werkingsmechanisme van ritlecitinib correleerden significant met klinische respons op week 12 en/of 24. CONCLUSIE: Deze resultaten ondersteunen dat behandeling met ritlecitinib het genexpresieprofiel in AA-laesionale hoofdhuid verbetert en gecorreleerd is met het daaropvolgende haarherstelrespons. TRIALREGISTRATIE: NCT02974868.