wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Gewichtsverlies en GLP-1

Nonsurgical weight loss for extreme obesity in primary care settings: results of the Louisiana Obese Subjects Study.

4 Groot gecontroleerd onderzoek

Hoe zwaar dit weegt: een gecontroleerde studie bij mensen, groot genoeg om iets te betekenen.
Type onderzoek
gecontroleerde studie
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
200
Gepubliceerd
2010 in Archives of Internal Medicine
Geciteerd
69 keer geciteerd door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 20101009 · doi 10.1001/archinternmed.2009.508
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: Er is behoefte aan effectieve behandelingen voor ernstige obesitas in de eerstelijnspraktijk (PCP). De Louisiana Obese Subjects Study (LOSS) onderzocht of huisartsen, na korte training, effectief gewichtsverlies konden bereiken bij personen met een body mass index (BMI) (berekend als gewicht in kilogram gedeeld door lengte in meters in het kwadraat) van 40 tot 60. METHODEN: De LOSS, een 2-jarig onderzoek (5 juli 2005 tot en met 30 januari 2008), was een gerandomiseerde, gecontroleerde "pragmatische klinische trial" waarin 7 huisartsen en 1 onderzoekskliniek in obesitasbehandeling werden getraind. De primaire uitkomstmaat was het percentage gewichtsverandering ten opzichte van de baseline na jaar 2. Vrijwilligers (597) werden gescreend en gerandomiseerd naar intensieve medische interventie (IMI) (n = 200) of standaardzorg (UCC) (n = 190). De UCC-groep ontving instructie in een internetprogramma voor gewichtsbeheer. De aanbevelingen voor de IMI-groep omvatten een 900-kcal vloeibaar dieet voor maximaal 12 weken, groepsgedragstherapie, gestructureerd dieet en keuze uit farmacotherapie (sibutraminewaterstofchloride, orlistat of diëthylpropionwaterstofchloride) gedurende maanden 3 tot en met 7, gevolgd door voortgezet gebruik van medicijnen en onderhoudsstrategieën voor maanden 8 tot en met 24. RESULTATEN: De gemiddelde leeftijd van deelnemers was 47 jaar; 83% waren vrouwen en 75% waren blank. De retentiesnelheden waren 51% voor de IMI-groep en 46% voor de UCC-groep (P = 0,30). Na 2 jaar waren de resultaten als volgt: (1) van 390 gerandomiseerde deelnemers haalde 31% in de IMI-groep een gewichtsverlies van 5% of meer en 7% haalde een gewichtsverlies van 20% of meer, vergeleken met respectievelijk 9% en 1% in de UCC-groep. (2) De gemiddelde ± SEM-analyse met baseline observation carried forward toonde een gewichtsverlies van -4,9% ± 0,8% in IMI en -0,2 ± 0,3% in UCC. (3) De analyse met last observation carried forward toonde een gewichtsverlies van -8,3% ± 0,79% voor IMI, terwijl UCC -0,0% ± 0,4% was. (4) Een totaal van 101 IMI-completers verloor -9,7% ± 1,3% (-12,7 ± 1,7 kg), terwijl 89 UCC-completers -0,4% ± 0,7% (-0,5 ± 0,9 kg) verloren; (P < 0,001 voor alle groepsverschillen). Veel metabole parameters verbeterden. CONCLUSIE: Eerstelijnspraktijken kunnen effectieve medische behandeling voor ernstige obesitas inzetten; toekomstige inspanningen moeten gericht zijn op verbetering van retentie en behoud van gewichtsverlies. PROEFREGISTRATIE: clinicaltrials.gov-identificatie: NCT00115063.