Once-Weekly Semaglutide in Adults with Overweight or Obesity.

ACHTERGROND: Obesitas is een wereldwijd gezondheidsprobleem met weinig farmacologische mogelijkheden. Het is niet bevestigd of volwassenen met obesitas gewichtsverlies kunnen bereiken met eenmaal wekelijks semaglutide in een dosis van 2,4 mg als aanvulling op leefstijlinterventie. METHODEN: In deze dubbelblinde studie hebben we 1961 volwassenen met een body mass index (het gewicht in kilogrammen gedeeld door het kwadraat van de lengte in meters) van 30 of hoger (≥27 bij personen met ≥1 gewichtsgerelateerde comorbiditeit) zonder diabetes opgenomen en willekeurig toegewezen in een verhouding van 2:1 aan 68 weken behandeling met eenmaal wekelijks subcutaan semaglutide (in een dosis van 2,4 mg) of placebo, plus leefstijlinterventie. De coprimaire eindpunten waren de procentuele verandering in lichaamsgewicht en gewichtsreductie van minstens 5%. De primaire estimand (een nauwkeurige beschrijving van het behandelingseffect dat het doel van de klinische studie weerspiegelt) beoordeelde effecten ongeacht stopzetting van behandeling of reddingsinterventies. RESULTATEN: De gemiddelde verandering in lichaamsgewicht van baseline tot week 68 was -14,9% in de semaglutidegroep vergeleken met -2,4% bij placebo, voor een geschat behandellingsverschil van -12,4 procentpunten (95% betrouwbaarheidsinterval [BI], -13,4 tot -11,5; P<0,001). Meer deelnemers in de semaglutidegroep dan in de placebogroep bereikten gewichtsreducties van 5% of meer (1047 deelnemers [86,4%] versus 182 [31,5%]), 10% of meer (838 [69,1%] versus 69 [12,0%]) en 15% of meer (612 [50,5%] versus 28 [4,9%]) in week 68 (P<0,001 voor alle drie vergelijkingen van odds). De verandering in lichaamsgewicht van baseline tot week 68 was -15,3 kg in de semaglutidegroep vergeleken met -2,6 kg in de placebogroep (geschat behandellingsverschil, -12,7 kg; 95% BI, -13,7 tot -11,7). Deelnemers die semaglutide ontvingen hadden een groter verbetering met betrekking tot cardiometabole risicofactoren en een grotere toename in door deelnemers gerapporteerde fysieke functionering vanaf baseline in vergelijking met degenen die placebo ontvingen. Misselijkheid en diarree waren de meest voorkomende bijwerkingen bij semaglutide; ze waren doorgaans voorbijgaand en mild tot matig ernstig van aard en verdwenen in de loop van de tijd. Meer deelnemers in de semaglutidegroep dan in de placebogroep stopten de behandeling vanwege gastro-intestinale verschijnselen (59 [4,5%] versus 5 [0,8%]). CONCLUSIES: Bij deelnemers met overgewicht of obesitas was 2,4 mg semaglutide eenmaal wekelijks plus leefstijlinterventie geassocieerd met aanhoudende, klinisch relevante reductie in lichaamsgewicht. (Gefinancierd door Novo Nordisk; STEP 1 ClinicalTrials.gov-nummer, NCT03548935).