wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Slaap, energie en de hersenen

Optimizing the Time and Dose of Melatonin as a Sleep-Promoting Drug: A Systematic Review of Randomized Controlled Trials and Dose-Response Meta-Analysis.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.
Type onderzoek
meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
26
Gepubliceerd
2024 in Journal of pineal research
Geciteerd
27 keer door ander onderzoek geciteerd
Wie betaalde
Openbaar gefinancierd, voor zover werd verklaard.
Bron
PubMed 38888087 · doi 10.1111/jpi.12985
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

Eerdere studies hebben inconsistente resultaten gerapporteerd over de slaapbevorderende effecten van exogene melatonine. Een mogelijke verklaring berust op de heterogeniteit in administratieplan en dosis, die verantwoordelijk kan zijn voor verschillen in behandelingseffectiviteit. In dit artikel hebben we een systematisch overzicht en meta-analyse uitgevoerd van dubbelblinde, gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken uitgevoerd bij patiënten met insomnia en gezonde vrijwilligers, waarbij het effect van melatoninetoediening op aan slaap gerelateerde parameters werd geëvalueerd. Het gestandaardiseerde gemiddelde verschil tussen behandelings- en placebogroepen in termen van latentie van slaapbegin en totale slaaptijd werden gebruikt als uitkomsten. Dosis-respons- en meta-regressiemodellen werden geschat om te onderzoeken hoe het moment van toediening, dosis en andere behandelingsgerelateerde parameters de effectiviteit van exogene melatonine kunnen beïnvloeden. We includeerden 26 gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken gepubliceerd tussen 1987 en 2020, voor een totaal van 1689 waarnemingen. Dosis-responsmetaanalyse toonde aan dat melatonine geleidelijk de latentie van slaapbegin verkleint en de totale slaaptijd verhoogt, met een piek bij 4 mg/dag. Meta-regressiemodellen toonden aan dat insomniastatus (β = 0,50, p < 0,001) en de tijd tussen toediening van de behandeling en de slaapepisode (β = -0,16, p = 0,023) significante voorspellers waren van de latentie van slaapbegin, terwijl het moment van de dag (β = -0,086, p < 0,01) de enige significante voorspeller was van de totale slaaptijd. Onze resultaten suggereren dat het vervroegen van het moment van toediening (3 uur voor het gewenste bedtijdstip) en het verhogen van de toegediende dosis (4 mg/dag), vergeleken met het exogene melatonineschema dat het meest wordt gebruikt in de klinische praktijk (2 mg 30 minuten voor het gewenste bedtijdstip), de effectiviteit van exogene melatonine bij het bevorderen van slaap kan optimaliseren.