Orale oestrogeen en gecombineerde oestrogeen/progestageen therapie versus placebo voor opvliegers.

ACHTERGROND: Opvliegers en nachtelijk zweten zijn veel voorkomende symptomen bij vrouwen in de menopauze. Hormonale therapie (HT), met alleen oestrogenen of oestrogenen samen met progestagenen in een cyclisch of continu schema, wordt vaak aanbevolen voor verlichting hiervan. DOELSTELLINGEN: Het onderzoeken van het effect van orale HT vergeleken met placebo op deze vasomotore symptomen en het risico op vroeg optredende bijwerkingen. ZOEKSTRATEGIE: We hebben gezocht in het trials register van de Cochrane Menstrual Disorders Group en Subfertility Group (gezocht mei 2002). Dit register is gebaseerd op regelmatige zoekopdrachten in MEDLINE, EMBASE, CINAHL, het Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL), PsycINFO, handsearching van 20 relevante tijdschriften en conferentieverslagen, en zoekopdrachten in verschillende grijze literatuurbronnen. We hebben ook contact opgenomen met alle relevante farmaceutische bedrijven, The Journal of the International Menopause Society en Climacteric. SELECTIECRITERIA: Dubbelblinde, gerandomiseerde, placebogecontroleerde onderzoeken van orale HT met een duur van ten minste drie maanden. GEGEVENSVERZAMELING EN ANALYSE: Studiekwaliteit en uitkomstgegevens werden onafhankelijk beoordeeld. Random effects modellen werden als passend beschouwd vanwege de verscheidenheid aan onderzoeksmethodologieën. De meta-analyses werden onderzocht op gevoeligheid voor studiekwaliteit en therapieduur. Symptoomfrequentie en ernst werden afzonderlijk beoordeeld, samen met uitval en bijwerkingen. Frequentiegegevens werden geanalyseerd met behulp van het Weighted Mean Difference (WMD) tussen behandelings- en placebouitkomsten. Voor ernstige gegevens werden odds ratio's geschat op basis van het proportionele odds-model. Van de 115 oorspronkelijk geïdentificeerde referenties werden 24 onderzoeken die aan de selectiecriteria voldeden in het review opgenomen. De totale deelnemersgroep bestond uit 3.329 personen. De duur van het onderzoek varieerde van drie maanden tot drie jaar. BELANGRIJKSTE RESULTATEN: Er was een significante vermindering in de wekelijkse opvliegers frequentie voor HT vergeleken met placebo (WMD -17,92, 95% BI -22,86 tot -12,99). Dit was gelijk aan een 75% reductie in frequentie (95% BI 64,3 tot 82,3) voor HT ten opzichte van placebo. Symptoomernstig was ook significant verminderd vergeleken met placebo (OR 0,13, 95% BI 0,07 tot 0,23). Uitval wegens gebrek aan werkzaamheid kwam aanzienlijk vaker voor bij placebobehandeling (OR 10,51, 95% BI 5,00 tot 22,09). Uitval wegens bijwerkingen, meestal borstgevoeligheid, oedeem, gewrichtspijn en psychologische symptomen, was niet significant toegenomen (OR 1,25, 95% BI 0,83 tot 1,90), hoewel het optreden van bijwerkingen aanzienlijk was toegenomen voor HT (OR 1,41, 95% BI 1,00 tot 1,99). Bij vrouwen die gerandomiseerd waren voor placebobehandeling, werd een 57,7% (95% BI 45,1 tot 67,7) vermindering in opvliegers waargenomen tussen het begin en het einde van het onderzoek. CONCLUSIES VAN DE REVIEWERS: Orale HT is zeer effectief bij het verlichten van opvliegers en nachtelijk zweten. Therapieën die bestemd zijn om dergelijke symptomen te verminderen, moeten in blinde onderzoeken tegen placebo of een gevalideerde therapie worden beoordeeld vanwege het grote placebo-effect dat in goed uitgevoerde gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken is waargenomen, en ook omdat symptomen tijdens de menopauze kunnen fluctueren en na de menopauze vaak afnemen. Uitval wegens bijwerkingen was slechts marginaal toegenomen in de HT-groepen ondanks het onvermogen om HT in deze vaste dosis onderzoeken aan te passen. Vergelijkingen van hormonale doses, productsoorten of schema's vereisen analyse van onderzoeken met deze specifieke "within study" vergelijkingen.