Paradoxale intentie voor insomnia: Een systematisch overzicht en meta-analyse.

Paradoxale intentie (PI) wordt sinds de jaren negentig beschouwd als een op bewijs gebaseerde behandeling voor insomnia, maar is nog niet geëvalueerd met moderne reviewtechnieken zoals meta-analyse. Deze studie had tot doel het eerste systematische overzicht en meta-analyse uit te voeren van studies die de effectiviteit van PI voor insomnia onderzoeken op insomniasymptomatologie en theoriegebaseerde processen. Een systematisch overzicht en meta-analyse werd uitgevoerd door geschikte artikelen of dissertaties in zes online bibliografische databases op te zoeken. Gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken en experimentele studies waarin PI voor insomnia werd vergeleken met actieve en passieve controlegroepen en waarin insomniasysmptomen als uitkomsten werden gemeten, werden opgenomen. Een random effects model werd geschat om het gestandaardiseerde gemiddelde verschil Hedge's g na behandeling te bepalen. Een heterogeniteitstoets werd uitgevoerd, fail-safe N werd berekend en studiekwaliteit werd beoordeeld. De studie was vooraf geregistreerd bij het International Prospective Register of Systematic Reviews (PROSPERO, CRD42019137357). In totaal werden 10 onderzoeken geïdentificeerd. Vergeleken met passieve controlegroepen leidde PI tot grote verbeteringen in belangrijke insomniasysmptomen. Relatief gezien ten opzichte van actieve controlegroepen waren de verbeteringen kleiner, maar nog steeds matig voor verschillende centrale uitkomsten. Vergeleken met passieve controlegroepen resulteerde PI in grote verlaging van slaapgerelateerde prestatieanxieteit, een van de verschillende voorgestelde verandermechanismen voor PI. PI voor insomnia resulteerde in duidelijke klinische verbeteringen, groot ten opzichte van passieve controlegroepen en matig vergeleken met actieve controlegroepen. Echter, methodologisch sterkere studies zijn nodig alvorens meer stellige conclusies kunnen worden getrokken.