Farmacologische en niet-farmacologische behandelingen voor chronische insomnia bij vrouwen in perimenopauze en postmenopauze: een systematisch overzicht en meta-analyse.
5 Herhaald bewijs
- Type onderzoek
- meta-analyse of systematische review
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- niet vermeld in de samenvatting
- Gepubliceerd
- 2026 in Slapesgeneeskunde
- Geciteerd
- 0 keer door ander onderzoek
- Wie betaalde
- Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
- Bron
- PubMed 42247852 · doi 10.1016/j.sleep.2026.109040
INLEIDING: Chronische insomnia komt veel voor tijdens de menopauze, met of zonder vasomotore symptomen, en is geassocieerd met aanzienlijk verminderde kwaliteit van leven, verminderde cognitieve functies, stemmingsstoornissen en verhoogd cardiovasculair risico. Dit systematisch review beoordeelde de effectiviteit van farmacologische en niet-farmacologische behandelingen (acupunctuur, yoga, massage) versus placebo of geen behandeling voor chronische insomnia bij peri- en postmenopauzale vrouwen. Het secundaire doel was het vaststellen van de meest effectieve behandeling (farmacologisch of niet-farmacologisch) voor menopauze-gerelateerde chronische insomnia. METHODEN: We voerden gegevensextractie uit van PubMed/Medline, EMBASE en CINAHL om alleen gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken op te nemen bij volwassen peri-menopauzale of menopauzale vrouwen met chronische insomnia, waarbij een farmacologische behandeling of een niet-farmacologische interventie werd vergeleken met placebo, passieve controle of actieve controle. De primaire uitkomst was slaapkwaliteit, gemeten met Pittsburgh sleep quality index (PSQI), insomnia severity index (ISI) of total sleep time (TST). RESULTATEN: Van de 80 geïdentificeerde onderzoeken werden 24 opgenomen in de kwalitatieve synthese en 17 in de meta-analyse. De methodologische kwaliteit was over het algemeen goed tot uitstekend (gemiddelde PEDro-score 8,66/10). De meta-analyse toonde een significant effect van niet-farmacologische behandeling op PSQI en ISI, terwijl farmacologische behandelingen alleen effectief waren op PSQI. Noch objectieve noch subjectieve TST werd door de behandelingen veranderd. CONCLUSIE: Ondanks enkele beperkingen lijken niet-farmacologische interventies, met name cognitieve gedragstherapie voor insomnia en technieken die sympathische hyperarousal verminderen (acupunctuur, yoga, massage), de meest robuuste eerstelijnsopties te zijn voor peri- en postmenopauzale vrouwen met chronische insomnia, terwijl farmacologische behandelingen nog steeds langere en beter ontworpen onderzoeken vereisen om hun langetermijneffectiviteit en veiligheid vast te stellen.