Fase III-vergelijking van depomedroxyprogesteronacetat met venlafaxine voor behandeling van opvliegers: North Central Cancer Treatment Group Trial N99C7.

DOEL: Vasomotorische hete opvlieingen zijn een veelvoorkomend probleem bij vrouwen in de menopauze. Gezien de bezorgdheid over oestrogeen- en/of gecombineerde hormonale therapie, worden andere behandelingsopties gewenst. Eerdere onderzoeken hebben bevestigd dat progestagenen en nieuwere antidepressiva effectief hete opvlieingen verminderen. Dit huidige onderzoek vergeleek een enkele intramusculaire dosis medroxyprogesteronacetaat (MPA), depot-preparaat, versus dagelijks oraal venlafaxine als behandeling voor hete opvlieingen. METHODEN: Vrouwen met lastige hete opvlieingen werden opgenomen in dit onderzoek, werden willekeurig toegewezen aan behandeling, en hadden vervolgens een basisweek waarin hete opvlieingscores zonder behandeling werden geregistreerd. Zij werden vervolgens behandeld en gedurende 6 weken gevolgd; dagboeken werden gebruikt om de frequentie en ernst van hete opvlieingen te meten. Er waren 109 patiënten per arm die willekeurig waren toegewezen aan 400 mg MPA intramusculair voor een enkele dosis versus venlafaxine 37,5 mg per dag voor een week, vervolgens 75 mg per dag. RESULTATEN: Tijdens de zesde week na willekeurige toewijzing werden hete opvlieingscores met 55% verminderd in de venlafaxine-arm versus 79% in de MPA-arm (P < .0001). In een intention-to-treat-analyse hadden 46% van de venlafaxine-patiënten (50 van de 109) vergeleken met 74% van de MPA-patiënten (81 van de 109) een afname van hete opvlieingen van meer dan 50% vanaf de uitgangssituatie (P < .0001). Minder toxiciteit werd gerapporteerd in de MPA-arm. CONCLUSIE: Een enkele MPA-dosis lijkt goed verdragen te worden en vermindert hete opvlieingen effectiever dan venlafaxine.