Psychiatrische veiligheid van semaglutide voor gewichtsbeheersing bij mensen zonder bekende ernstige psychopathologie: post-hocanalyse van de STEP 1-, 2-, 3- en 5-onderzoeken.

BELANG: Obesitas is geassocieerd met talrijke psychosociale complicaties, waardoor psychiatrische veiligheid een overweging is bij de behandeling van mensen met obesitas. Weinig onderzoeken hebben de psychiatrische veiligheid van nieuw beschikbare anti-obesitasmiddelen onderzocht. DOEL: De psychiatrische veiligheid van subcutaan semaglutide, 2,4 mg, eenmaal per week evalueren bij mensen zonder bekende ernstige psychopathologie. OPZET, SETTING EN DEELNEMERS: Deze post-hoc-analyse van gepoolde gegevens uit de gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde, multicentrische fase 3a-onderzoeken STEP 1, 2 en 3 (68 weken; 2018-2020) en fase 3b-onderzoek STEP 5 (104 weken; 2018-2021) omvatte volwassenen met overgewicht of obesitas; STEP 2-deelnemers hadden ook diabetes type 2. De onderzoeksopzetten zijn eerder gepubliceerd. INTERVENTIES: Semaglutide, 2,4 mg, versus placebo. BELANGRIJKSTE UITKOMSTEN EN METINGEN: Depressieve symptomen en zelfmoordgedachten/gedrag werden respectievelijk beoordeeld met de Patient Health Questionnaire (PHQ-9) en Columbia-Suicide Severity Rating Scale. Bijwerkingen van psychiatrische en zenuwstelselaandoeningen werden onderzocht. RESULTATEN: Deze analyse omvatte 3377 deelnemers in de onderzoeken STEP 1, 2 en 3 (2360 vrouwen [69,6%]; gemiddelde [SD] leeftijd, 49 [13] jaar) en 304 deelnemers in STEP 5 (236 vrouwen [77,6%]; gemiddelde [SD] leeftijd, 47 [11] jaar). In de onderzoeken STEP 1, 2 en 3 bedroegen de gemiddelde (SD) baseline PHQ-9-scores voor de semaglutide 2,4 mg- en placebogroepen respectievelijk 2,0 (2,3) en 1,8 (2,3), wat geen/minimale symptomen van depressie aangeeft. PHQ-9-scores in week 68 bedroegen respectievelijk 2,0 (2,9) en 2,4 (3,3); het geschatte behandelingsverschil (95% BI) tussen groepen was -0,56 (-0,81 tot -0,32) (P < ,001). Deelnemers behandeld met semaglutide versus placebo waren minder geneigd om (van baseline tot week 68) over te gaan naar een ernstiger categorie van PHQ-9-depressie (odds ratio, 0,63; 95% BI, 0,50-0,79; P < ,001). Op basis van de Columbia-Suicide Severity Rating Scale meldden 1% of minder van de deelnemers zelfmoordgedachten/gedrag tijdens behandeling, zonder verschillen tussen semaglutide 2,4 mg en placebo. Bijwerkingen van psychiatrische aandoeningen waren over het algemeen gelijkmatig verdeeld over groepen. Vergelijkbare resultaten werden waargenomen in STEP 5. CONCLUSIES EN RELEVANTIE: De resultaten van deze post-hoc-analyse suggereren dat behandeling met semaglutide, 2,4 mg, het risico op het ontwikkelen van symptomen van depressie of zelfmoordgedachten/gedrag versus placebo niet verhoogde en was geassocieerd met een kleine maar statistisch significante verlaging van depressieve symptomen (niet beschouwd als klinisch betekenisvol). Mensen met obesitas moeten worden gemonitord op geestelijke gezondheidsproblemen zodat zij passende ondersteuning en zorg kunnen ontvangen. PROEFREGISTRATIE: ClinicalTrials.gov-identificatoren: STEP 1 (NCT03548935), 2 (NCT03552757), 3 (NCT03611582) en 5 (NCT03693430).