Kwaliteit van leven en depressieve symptomen bij postmenopauzale vrouwen na hormonale vervangingstherapie: resultaten van de Heart and Estrogen/Progestin Replacement Study (HERS)-proef.

4 Groot gecontroleerd onderzoek

Hoe zwaar dit weegt: een gecontroleerde studie bij mensen, groot genoeg om iets te betekenen.

Type onderzoek: gecontroleerde studie
Onderzocht bij: mensen
Deelnemers: 2,325
Gepubliceerd: 2002 in JAMA
Geciteerd: 55 times by other research
Wie betaalde: Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron: PubMed 11829697 · doi 10.1001/jama.287.5.591

De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.

Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

CONTEXT: Hormonale vervangingstherapie na de menopauze wordt vaak gebruikt door vrouwen voor ziektepreventie, maar de effecten op kwaliteit van leven zijn niet goed gedocumenteerd. DOEL: Het effect bepalen op kwaliteit van leven van oestrogeen plus progestinentherapie die als secundaire preventie wordt gebruikt bij vrouwen met coronaire hartziekte. OPZET, INSTELLING EN DEELNEMERS: In totaal 2763 vrouwen na de menopauze met gedocumenteerde coronaire hartziekte (gemiddelde leeftijd 67 jaar) in de Heart and Estrogen/Progestin Replacement Study, een gerandomiseerde, placebogecontroleerde, dubbelblinde studie uitgevoerd van januari 1993 tot juli 1998 in polikliniek- en gemeenschapsinstellingen in 20 Amerikaanse klinische centra. INTERVENTIE: Deelnemers werden willekeurig toegewezen om 0,625 mg/dag geconjugeerd paardenestrogeen plus 2,5 mg/dag medroxyprogesteronacetaat (n = 1380) of placebo (n = 1383) gedurende 36 maanden te ontvangen. BELANGRIJKSTE UITKOMSTMATEN: Fysieke activiteit, gemeten met de Duke Activity Status Index; energie/vermoeidheid en mentale gezondheid, gemeten met RAND-schalen; en depressieve symptomen, gemeten op de Burnam screeningschaal, na 3 jaar vervolgonderzoek. RESULTATEN: Bij alle patiënten daalden de scores significant over 3 jaar voor fysieke functie (-3,8; P<,001), mentale gezondheid (-0,6; P =,05) en energie/vermoeidheid (-3,8; P<,001), maar depressieve symptomen veranderden niet significant (P =,20). Het effect van hormonale therapie op deze maten hing af van de aanwezigheid (n = 434) of afwezigheid (n = 2325) van opvliegers bij inschrijving in de studie. Vrouwen met opvliegers die hormonale therapie kregen toegewezen, hadden verbeterde mentale gezondheid (+2,6 versus -0,5; P =,04) en minder depressieve symptomen (-0,5 versus +0,007; P =,01) tijdens vervolgonderzoek in vergelijking met vrouwen die placebo kregen. Vrouwen zonder opvliegers die hormonale therapie kregen toegewezen, hadden grotere dalingen in fysieke functie (-4,2 versus -3,3; P =,04) en energie/vermoeidheid (-4,6 versus -3,1; P =,03) tijdens vervolgonderzoek. Kwaliteit van leven-scores waren significant lager bij patiënten met hogere leeftijd, diabetes, hypertensie, pijn op de borst of hartfalen. Deze verschillen in kwaliteit van leven onder vrouwen ingedeeld naar klinische kenmerken waren veel groter dan de effecten van hormonale therapie. CONCLUSIE: Hormonale therapie heeft gemengde effecten op kwaliteit van leven bij oudere vrouwen. De effecten van hormonale therapie hangen af van de aanwezigheid van menopauzale symptomen; vrouwen zonder opvliegers hadden grotere dalingen in fysieke maten, terwijl vrouwen met opvliegers verbeteringen in emotionele maten van kwaliteit van leven hadden.