Relatie tussen contacttijd van toegediende dosis en percutane absorptie van minoxidil uit een topicale oplossing.
3 Klein onderzoek bij mensen
- Type onderzoek
- gecontroleerde studie
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- niet vermeld in de samenvatting
- Gepubliceerd
- 1990 in Journal of pharmaceutical sciences
- Geciteerd
- 7 keer geciteerd door ander onderzoek
- Wie betaalde
- Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
- Bron
- PubMed 2395092 · doi 10.1002/jps.2600790605
Tweeëntwintig gezonde mannelijke proefpersonen voltooiden een viervoudig, meervoudige dosis, gerandomiseerd crossover-onderzoek om het verband tussen contacttijd van aangebracht geneesmiddel op de hoofdhuid en minoxidil-absorptie uit een 2%-oplossing voor externe toepassing te bepalen. Eén milliliter oplossing werd tweemaal daags aangebracht over 150 cm² kale hoofdhuid op elke proefpersoon gedurende 6 dagen. Niet-geabsorbeerd geneesmiddel werd van de hoofdhuid gewassen na 1, 2, 4 en 11,5 uur contacttijd in elk van vier behandelingen. Cumulatieve urinaire uitscheidingsprofielen binnen steady-state, 12-uurlijke doseingsintervallen werden goed beschreven door rechte lijnen voor alle behandelingen, wat aangeeft dat systemische minoxidil-eliminatie werd bepaald door constante, nulde-orde percutane geneesmiddelabsorptie. De omvang van minoxidil-absorptie, uitgedrukt als steady-state urinaire uitscheiding van onveranderde minoxidil, minoxidil-glucuronide, of de som hiervan, nam disproportioneel toe met toename van contacttijd van geneesmiddel op de hoofdhuid. Relatief aan de hoeveelheid geabsorbeerd na een contacttijd van 11,5 uur, was de absorptie ongeveer 50% volledig na 1 uur en meer dan 75% volledig na 4 uur. Dit suggereert dat minoxidil-absorptie uit het voertuig in de huid snel optreedt ten opzichte van diffusie door de huid. De snelheid van minoxidil-absorptie uit voertuig in huid werd gekarakteriseerd als niet-lineair, terwijl minoxidil-uitscheiding in urine werd bepaald door diffusie uit één of meer componenten van de huid die blijkbaar als reservoir, of depot, voor minoxidil dienen.