wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Gewichtsverlies en GLP-1

Screening and brief intervention for obesity in primary care: cost-effectiveness analysis in the BWeL trial.

4 Groot gecontroleerd onderzoek

Hoe zwaar dit weegt: een gecontroleerde studie bij mensen, groot genoeg om iets te betekenen.
Type onderzoek
gecontroleerde studie
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
1,882
Gepubliceerd
2020 in International journal of obesity (2005)
Geciteerd
20 keer geciteerd door ander onderzoek
Wie betaalde
Openbaar gefinancierd, voor zover werd verklaard.
Bron
PubMed 30705390 · doi 10.1038/s41366-018-0295-7
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: De Brief Intervention for Weight Loss Trial includeerde 1882 opeenvolgend bezochte huisartspatiënten met obesitas en deelnemers werden willekeurig ingedeeld in artsen die opportunistisch een verwijzing naar een gewichtsverliesprogramma ondersteunden, aanboden en faciliteerden (ondersteuning) of gewichtsverlies aanbevolen (advies). Na één jaar had de ondersteuningsgroep 1,4 kg meer verloren (95%-BI 0,9 tot 2,0): 2,4 kg versus 1,0 kg. We gebruikten een cohortsimulatie om effecten op ziekteincidentie, kwaliteit van leven en gezondheidskosten over 20 jaar te voorspellen. METHODEN: Door willekeurig uit de trialdeelnemerspopulatie te samplen, creëerden we een virtueel cohort van 20 miljoen volwassenen en kenden basiscomorbiditeit toe. We pasten het gewichtsverlies waargenomen in de trial toe en gingen uit van gewichtstoename over vier jaar. Met behulp van epidemiologische gegevens, kenden we de incidentie van 12 gewichtsgerelateerde ziekten toe afhankelijk van basisziektestatus, leeftijd, geslacht en lichaamsmassamindex. Vanuit een gezondheidsperspectieven berekenden we de kwaliteit aangepaste levensjaren (QALY's) en berekenden we het incrementele verschil tussen trialgroepen in kosten voor het leveren van de interventie en aangemaakte gezondheidskosten. We diskonteerden toekomstige kosten en voordelen tegen 1,5% over 20 jaar. RESULTATEN: Vergeleken met advies, reduceerde de ondersteuningsinterventie de cumulatieve incidentie van gewichtsgerelateerde ziekte met 722/100.000 personen, 0,33% van alle gewichtsgerelateerde ziekte. De incrementele kosten van ondersteuning boven advies bedroegen £2,01 miljoen/100.000. De ondersteuningsinterventie reduceerde echter de gezondheidskosten met £5,86 miljoen/100.000, wat leidde tot een nettobesparing van £3,85 miljoen/100.000. De ondersteuningsinterventie produceerde 992 QALY's/100.000 personen ten opzichte van advies. CONCLUSIES: Een korte interventie waarin artsen opportunistisch een verwijzing naar een gedragsmatig gewichtsbeheersingsservice voor patiënten met een BMI van ten minste 30 kg/m² ondersteunden, aanboden en faciliteerden, reduceert gezondheidskosten en verbetert de gezondheid meer dan gewichtsverlies aanbevelen.