Second-generation antipsychotic use in schizophrenia and associated weight gain: a critical review and meta-analysis of behavioral and pharmacologic treatments.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.

Type onderzoek: meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij: mensen
Deelnemers: niet vermeld in de samenvatting
Gepubliceerd: 2012 in Annals of clinical psychiatry : official journal of the American Academy of Clinical Psychiatrists
Geciteerd: 15 keer geciteerd door ander onderzoek
Wie betaalde: Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron: PubMed 22860242

De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.

Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: Gewichtstoename bij schizofrenie, met name secundair aan het gebruik van antipsychotica van de tweede generatie (SGA), is een veel voorkomend bijwerking en wordt vaak geassocieerd met significante fysieke en psychologische morbiditeit. METHODEN: Wij voerden een kritische literatuuranalyse uit van alle gecontroleerde klinische onderzoeken naar farmacologische en/of gedragsmatige behandeling van SGA-geïnduceerde gewichtstoename bij patiënten met schizofrenie door PubMed en Google Scholar te doorzoeken. Een meta-analyse werd uitgevoerd om gewichtsveranderingen voor verschillende medicijnen en gedragsinterventies in te schatten en te vergelijken. RESULTATEN: De steekproefomvang was over het algemeen klein. Klinische onderzoeken duurden 6 weken tot 1 jaar, en gewichtsverlies was bescheiden bij elke behandeling. Hoewel verschillende aanvullende farmacologische behandelingen geen gewichtsverlies lieten zien, toonden sibutramine, metformine en topiramate enig voordeel. Amantadine en orlistat waren enigszins minder effectief en hadden lagere tolerantiecijfers. Onder de gedragstherapieën toonden voedingsadvisering gecombineerd met beweging het meeste voordeel. Gedragstherapieën toonden, hoewel bescheiden, de meest consistente voordelen vergeleken met controles. CONCLUSIES: Geplande farmacologische behandeling ter voorkoming van gewichtstoename of bevordering van gewichtsverlies bij patiënten met schizofrenie onder SGA-therapie is beperkt op basis van huidige onderzoeken. Wisseling van antipsychotica is niet vastgesteld als een langetermijnoplossing. Aanvullende langetermijnonderzoeken zijn nodig om de klinische praktijk te beïnvloeden.