Efficaciteit van slaapprogramma's bij verschillende geslachten en ras/etnische groepen: Een inhoudsanalyse en meta-analyse.

Vrouwen en studenten uit ondervertegenwoordigde minderheden (URM's) in het hoger onderwijs ondervinden onevenredig vaak slaapstoornissen. Het opnemen van slaapeducatie en andere psychologische interventies (bijvoorbeeld cognitieve gedragstherapie voor insomnia; CGT-I) in universitaire instellingen zou een schaalbare oplossing kunnen bieden, maar het is niet bekend of dergelijke psychoeducatieve interventies gelijkwaardige resultaten opleveren voor verschillende groepen. We hebben deze vraag op twee manieren aangepakt. Ten eerste hebben we 36 Amerikaanse studies geïdentificeerd met studentendeelnemers en een psychoeducatieve slaapinterventie. Vijftien auteurs deelden gegevens over slaapcognitiviteit, slaapkwaliteit en/of slaapduur uitgesplitst naar geslacht en URM-groepen (N = 599). Hedges' g werd berekend voor elke groep binnen elke studie. Ten tweede hebben we de inhoud van 21 beschikbare programma's systematisch beoordeeld. We vonden dat, vergeleken met nationale collegegegevens (59,4% vrouw, 41,5% URM), vrouwen oververtegenwoordigd waren (63,4%) en URM-groepen ondervertegenwoordigd (23,7%) in deze studies. Interventies verbeterden slaapcognitiviteit (g = 0,69, p<,001) en slaapkwaliteit (g = 0,25, p<,001), maar niet slaapduur (g = 0,13, p = ,18). Effectgroottes waren vergelijkbaar bij mannelijke, vrouwelijke, URM-studenten en niet-URM-studenten. Er waren geen studies die financiële, sociale of buurtbarrières voor slaap bij studenten betrokken. Toekomstige interventies in studentengroepen zouden kunnen worden verbeterd door geïndividualiseerde, op CGT-I gebaseerde educatie te combineren terwijl tegelijkertijd omgevings-/institutionele barrières voor slaap worden aangepakt.