Slaapregelmaat is geassocieerd met slaap-waaksignalen en circadiumtiming, en medieert dagelijkse functioneren bij Vertraagde slaap-waakfase stoornis.

4 Groot gecontroleerd onderzoek

Hoe zwaar dit weegt: een gecontroleerde studie bij mensen, groot genoeg om iets te betekenen.

Type onderzoek: gecontroleerde studie
Onderzocht bij: mensen
Deelnemers: 170
Gepubliceerd: 2020 in Slaapmedicijn
Geciteerd: 27 keer door ander onderzoek geciteerd
Wie betaalde: Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron: PubMed 31132578 · doi 10.1016/j.sleep.2019.03.009

De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.

Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: In gezonde populaties zijn onregelmatige slaappatronen geassocieerd met vertraagde slaap en slechte functionele/stemmingsuitkomsten. Op dit moment is het onbekend of onregelmatige slaap bijdraagt aan slechte functionele/stemmingsuitkomsten bij individuen met Vertraagd Slaap-Wakefase-Stoornis (DSWPD). METHODEN: Bij 170 patiënten met DSWPD verzamelden we slaap-wakepatronen, dim light melatonine onset (DLMO) en functionele/stemmingsuitkomsten. De Sleep Regularity Index (SRI) en andere slaaptimingmetrieken werden berekend. Correlaties van SRI werden berekend met fasehoek (verschil tussen DLMO en gewenst slapengaanstijdstip), slaaptiming en kwaliteitsvariabelen, dagelijkse functionering, slaapgerelateerde dagelijkse beperking, stemming en ernst van insomniasymptomen. Padanalyses bepaalden of SRI of totale slaaptijd de associaties tussen slaapbegintijdstip en fasehoek met dagelijkse functionering, slaapgerelateerde beperking en stemmingsuitkomsten medieerde. RESULTATEN: Hogere SRI was geassocieerd met eerder slapen en langere totale slaaptijd, maar had geen verband met slaapkwaliteit, dagelijkse functionering of stemmingsuitkomsten. Padanalyse toonde aan dat fasehoek rechtstreeks was geassocieerd met alle uitkomstvariabelen, terwijl slaapbegintijdstip niet rechtstreeks aan enige was geassocieerd. SRI medieerde de effecten van slaapbegintijdstip en fasehoek op dagelijkse functionering. Totale slaaptijd medieerde de effecten van slaapbegintijdstip en fasehoek op slaapgerelateerde beperking. CONCLUSIE: Individuen met DSWPD die meer vertraagde slaap en een grotere fasehoek hebben, hebben ook meer onregelmatige slaap. Dit suggereert dat het niet de vertraagde slaaptiming op zich is die slechte functionele uitkomsten in DSWPD veroorzaakt, maar eerder de timing van slaap in relatie tot circadiane fase en daaruit voortvloeiende onregelmatige slaappatronen.