Synergistische effecten van beweging, cognitieve training en vitamine D op loopgang en vallen bij mild cognitief beperking - secundaire uitkomsten van de SYNERGIC-studie.

ACHTERGROND: Oudere volwassenen met mild cognitive impairment (MCI) hebben een hoger risico op gangstooringen en valincidenten; echter, de effecten van multimodale interventies, waaronder combinaties van oefeningen met cognitieve training, op het verbeteren van hun mobiliteit blijven onduidelijk. DOELSTELLINGEN: Het onderzoeken van de synergische effecten van aerobe-resistentie-oefeningen gecombineerd met cognitieve training, met of zonder vitamine D-suppletie, op gangprestatie en valrisico bij oudere volwassenen met MCI. METHODEN: Het effect van 20 weken aerobe-resistentie-oefeningen, cognitieve training en vitamine D-suppletie (10.000 IE 3×/week) op gang en valincidenten bij oudere volwassenen met MCI werd geëvalueerd in de SYNERGIC-studie, met behulp van een fractioneel factorieel design. Metingen werden uitgevoerd bij aanvang, op het eindpunt van 6 maanden (na interventie) en op het eindpunt van 12 maanden (vervolgmeting). Deelnemers die in aanmerking kwamen waren tussen de 65 en 84 jaar oud met MCI, ingeschreven van 19 september 2016 tot 7 april 2020. Belangrijkste uitkomstmaten voor gangprestatie waren veranderingen in gangsnelheid en gangvariabiliteit, terwijl voor valincidenten sprake was van incidentele valincidenten en incidentele valincidenten met letsel. RESULTATEN: Onder de 161 deelnemers verbeterden de vier op oefeningen gebaseerde groepen de gangsnelheid (+7,5 cm/s, P < .001) en reduceerden valincidenten (incidentieverhouding (IRR) = 0,65, 95% betrouwbaarheidsinterval (BI): 0,32-1,42, P = .25) en valincidenten met letsel (IRR = 0,38, 95% BI: 0,15-1,05, P = .05) op het eindpunt van 6 maanden. Reductie van valincidenten bereikte statistische significantie (IRR = 0,28, 95% BI: 0,13-0,64, P = .002) op het eindpunt van 12 maanden. Oefeningen gecombineerd met cognitieve training toonden de grootste winsten in gangsnelheid op het eindpunt van 6 maanden (P < .001) en in het verminderen van valincidenten op het eindpunt van 12 maanden (IRR = 0,24, 95% BI: 0,05-0,77, P = .02) vergeleken met de controlegroep. Vitamine D verbeterde de resultaten niet en verhoogde gangvariabiliteit, een marker voor instabiliteit. CONCLUSIE: Aerobe-resistentie-oefeningen gecombineerd met sequentiële gecomputeriseerde cognitieve training verbeterden de gangprestatie na 6 maanden en verminderden het risico op valincidenten en verwondingen na 12 maanden bij oudere volwassenen met MCI. De toevoeging van vitamine D bracht geen voordelen.