Systematische review en metaanalyse van de effecten van menopauzale hormonale therapie op cognitie.
5 Herhaald bewijs
- Type onderzoek
- meta-analyse of systematische review
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- niet vermeld in de samenvatting
- Gepubliceerd
- 2024 in Frontiers in endocrinology
- Geciteerd
- 30 times by other research
- Wie betaalde
- Openbaar gefinancierd, voor zover werd verklaard.
- Bron
- PubMed 38501109 · doi 10.3389/fendo.2024.1350318
INLEIDING: Ondanks bewijs uit preklinische studies dat estrogeen neuroprotectieve effecten heeft, blijft het gebruik van menopauzale hormonale therapie (MHT) ter ondersteuning van cognitieve functies controversieel. METHODEN: We gebruikten random-effect meta-analyse en multi-level meta-regressie om gepoolde gestandaardiseerde gemiddelde verschillen (SMD) en 95% betrouwbaarheidsintervallen (BI) af te leiden uit 34 gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken, met inbegrip van 14.914 behandelde en 12.679 placebodeelnemers. RESULTATEN: Associaties tussen MHT en cognitieve functies in bepaalde domeinen en tests van belang varieerden naar formulering en behandelingstiming. Hoewel MHT geen algemene effecten had op scores op het cognitieve domein, verbeterde behandeling voor chirurgische menopauze, voornamelijk estrogentherapie alleen, de globale cognitie (SMD=1,575, 95% BI 0,228, 2,921; P=0,043) in vergelijking met placebo. Wanneer estrogentherapie specifiek in middelbare leeftijd of kort na het begin van de menopauze werd gestart, was deze geassocieerd met verbeterd verbaal geheugen (SMD=0,394, 95% BI 0,014, 0,774; P=0,046), terwijl start op latere leeftijd geen effecten had. Over het geheel genomen was estrogenprogestageen therapie voor spontane menopauze geassocieerd met een afname van Mini Mental State Exam (MMSE)-scores in vergelijking met placebo, waarbij de meeste onderzoeken de behandeling toedienden aan een populatie op latere leeftijd (SMD=-1,853, 95% BI -2,974, -0,733; P=0,030). In de analyse van de timing van initiatie had estrogenprogestageen therapie geen significante effecten in middelbare leeftijd, maar was deze geassocieerd met verbeterd verbaal geheugen op latere leeftijd (P=0,049). Behandelingsduur >1 jaar was geassocieerd met verslechtering van het visuele geheugen in vergelijking met kortere duur. Analyse van individuele cognitieve tests leverde meer uiteenlopende resultaten op van positieve en negatieve effecten die met MHT waren geassocieerd. DISCUSSIE: Deze bevindingen suggereren tijdsafhankelijke effecten van MHT op bepaalde aspecten van cognitie, met variaties op basis van formulering en timing van initiatie, wat onderstreept dat verder onderzoek met grotere steekproeven en meer homogene studieontwerpen nodig is.