De effectiviteit van patiëntenactiveringsinterventie op glycemische controle en zelfmanagementgedrag bij diabetes mellitus type 2: een systematische review van RCT's.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.

Type onderzoek: meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij: mensen
Deelnemers: niet vermeld in de samenvatting
Gepubliceerd: 2021 in Primary care diabetes
Geciteerd: 64 keer geciteerd door ander onderzoek
Wie betaalde: Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron: PubMed 31543458 · doi 10.1016/j.pcd.2019.08.009

De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.

Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: Type 2-diabetes mellitus (T2DM) is een groot gezondheidsprobleem dat gepaard gaat met verschillende complicaties en sterfte. Zelfmanagementgedragingen (SMBs) zoals gezonde voeding, fysieke activiteit, zelfmonitoring van bloedglucose, voetpflege en medicatietrouw zijn een cruciaal onderdeel van diabetische zorg. Geactiveerde of gemachttigde patiënten voeren waarschijnlijk beter zelfmanagementgedrag uit. De effectiviteit van patiëntactiveringinterventies op T2DM-glycemische controle en zelfmanagementgedragingen is echter niet volledig duidelijk. DOEL: Het beoordelen van de effectiviteit van patiëntactiveringinterventies op T2DM-glycemische controle en zelfmanagementgedragingen. METHODE: Er werd een systematische zoektocht uitgevoerd in vijf databases naar relevante studies gepubliceerd tussen 2004 en 2018. We includeerden gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken met een steekproefgrootte ≥120 en een vervolgperiode van ≥12 maanden om de effectiviteit van patiëntactiveringinterventies op T2DM-glycemische controle en zelfmanagementgedragingen te beoordelen. RESULTATEN: 10 gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken werden geïdentificeerd voor analyse. De totale steekproefgrootte is 3728 en de gecombineerde gemiddelde leeftijd is 57,3 jaar. De gecombineerde gemiddelde BMI is 31,2 kg/m² (obees). Zeven interventies toonden een significante verlaging van HbA1c, variërend van 0,36 tot 0,80%. Alle interventies toonden een verbetering in minstens één zelfmanagementgedrag. DISCUSSIE EN CONCLUSIE: Patiëntactiveringinterventies toonden een significant positief effect op T2DM-glycemische controle en zelfmanagementgedragingen, met name fysieke activiteit, gezonde voeding, voetpflege en zelfmonitoring van bloedglucose. De effectiviteit op zelfmanagementgedragingen werd waargenomen bij verschillende interventiestrategieën, leveringsmodi, interventieverlengte en aantal verstrekkers. Betere effectiviteit op HbA1c werd geassocieerd met slecht geregelde deelnemers, cultureel aangepaste interventies en persoonlijke sessies gecombineerd met vervolgopbellen.