wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Slaap, energie en de hersenen

De effectiviteit van de gedragsmatige componenten van cognitieve gedragstherapie voor insomnia bij ouderen: Een systematische review.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.
Type onderzoek
meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
niet vermeld in de samenvatting
Gepubliceerd
2023 in Journal of sleep research
Geciteerd
8 keer door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 36802110 · doi 10.1111/jsr.13843
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

Insomnia komt vaker voor bij ouderen (> 60 jaar) dan in de algemene bevolking. Cognitieve gedragstherapie voor insomnia is de gouden standaard behandeling; dit kan echter voor sommigen cognitief te belastend zijn. Deze systematische review had tot doel de literatuur kritisch te onderzoeken die de effectiviteit van expliciet gedragsinterventies voor insomnia bij ouderen onderzocht, met als secundaire doelen het onderzoeken van hun effect op stemming en dagelijks functioneren. Vier elektronische databases (MEDLINE - Ovid, Embase - Ovid, CINAHL en PsycINFO) werden doorzocht. Alle experimentele, quasi-experimentele en pre-experimentele studies werden opgenomen, op voorwaarde dat zij: (a) in het Engels waren gepubliceerd; (b) ouderen met insomnia rekruteerden; (c) slaapbeperking en/of stimuluskontrol gebruikten; (d) resultaten voor en na interventie rapporteerden. Databasezoekopdrachten leverden 1689 artikelen op; 15 studies, samenvattende resultaten van 498 ouderen, werden opgenomen - drie concentreerden zich op stimuluskontrol, vier op slaapbeperking, en acht pasten multicomponentbehandelingen toe bestaande uit beide interventies. Alle interventies brachten significante verbeteringen teweeg in een of meer subjectief gemeten aspecten van slaap, hoewel multicomponenttherapieën over het geheel genomen grotere effecten aantoonden (mediane Hedge's g = 0,55). Actigrafische of polysomnografische resultaten toonden kleinere of geen effecten aan. Verbeteringen in maten van depressie werden gezien bij multicomponentinterventies, maar geen enkele interventie toonde enige statistisch significante verbetering in maten van angst aan. Dit bevestigt het bestaande consensus dat multicomponentbenaderingen het meeste voordeel opleveren, en draagt bij aan de literatuur door aan te tonen dat dit het geval is in korte, expliciet gedragsinterventies. Deze review geeft richting aan toekomstig onderzoek van behandelingen voor insomnia in populaties waar cognitieve gedragstherapie voor insomnia niet passend is.