De hoeveelheid, kwaliteit en bevindingen van netwerkmetaanalyses die de werkzaamheid van GLP-1-RA's voor gewichtsverlies evalueren: een scoping review.

ACHTERGROND: Glucagon-achtige peptide 1-receptoragonisten zijn een klasse van geneesmiddelen die oorspronkelijk zijn ontwikkeld voor de behandeling van type 2 diabetes, maar tegenwoordig steeds vaker worden gebruikt voor gewichtsverlies, vooral bij mensen die met obesitas leven. Ondanks veel bewijs over de werkzaamheid en veiligheid van glucagon-achtige peptide 1-receptoragonisten voor gewichtsverlies, zijn netwerk meta-analyses inconsistent in hun kwaliteit en bereik, en dit is een snel bewegend onderzoeksgebied. DOELSTELLINGEN: We wilden de meest recente netwerk meta-analyses identificeren die de werkzaamheid van glucagon-achtige peptide 1-receptoragonisten voor gewichtsverlies evalueren; de opgenomen netwerk meta-analyses kritisch beoordelen; een overzicht geven van de kwaliteit en bevindingen van bestaande netwerk meta-analyses en eventuele relevante hiaten in het bewijs identificeren; en overwegen of het nuttig is om de meest recente, uitgebreide en hoogwaardige netwerk meta-analyses bij te werken. METHODEN: Op 6 juni 2023 hebben we MEDLINE, EMBASE, de Cochrane Database of Systematic Reviews en Epistemonikos doorzocht op systematische reviews met netwerk meta-analyses gepubliceerd sinds 2020 bij volwassenen (18 jaar of ouder) met een body mass index ≥ 25 (of ≥ 23 voor Aziatische bevolkingsgroepen), met inbegrip van minstens één relevant glucagon-achtig peptide 1-receptoragonist en uitkomsten van gewichtsverlies. We hebben reviews in duplo en onafhankelijk gescreend en geselecteerd, en reviews beoordeeld met behulp van een aangepaste A MeaSurement Tool to Assess systematic Reviews 2 (AMSTAR-2) en een checklist voor betrouwbaarheid van netwerk meta-analyses. De hoogwaardige reviews werden vervolgens diepgaand geëxtraheerd en de meest relevante netwerk meta-analyse modellen geïdentificeerd, met aandacht voor gewichtsverlies en veiligheidsuitkomsten. Een aanvullende zoekopdracht naar onderzoeken gepubliceerd sinds oktober 2022 werd ook uitgevoerd om relevante onderzoeken te identificeren die niet in gepubliceerde netwerk meta-analyses waren opgenomen. Een verder onderzoek naar nieuwe netwerk meta-analyses werd uitgevoerd op 26 september 2024. RESULTATEN: Van de 22 systematische reviews die waren geïdentificeerd, werden 14 voorrang gegeven voor analyse omdat de resterende 8 reviews als laag of kritiek laag kwaliteit werden beoordeeld. We concentreerden ons op netwerk meta-analyses van gewichtsverliesuitkomsten gemeten op 6 maanden, 12 maanden, langer dan 12 maanden of over een mix van tijdstippen. Op 6 maanden was subcutaan tirzepatide het meest werkzame geneesmiddel en werd geassocieerd met 9 kg (bij 5 mg) tot 12 kg (bij 15 mg) gewichtsverlies. De grootste effecten werden echter waargenomen bij subcutaan semaglutide 2,4 mg, dat geassocieerd was met tussen 11,5 en 12,5 kg gewichtsverlies, hoewel dit afkomstig was van twee netwerk meta-analyses, beide geïnformeerd door zes onderzoeken, en beide waarbij bevindingen over meerdere tijdstippen werden samengevoegd. De relatieve werkzaamheid onder glucagon-achtige peptide 1-receptoragonisten volgde een patroon dat werd voorgesteld door hun prestaties tegen placebo, waarbij tirzepatide en semaglutide opvielen als de meest werkzame geneesmiddelen voor gewichtsverlies. Geen netwerk meta-analyses vergeleken tirzepatide en semaglutide 2,4 mg. De geneesmiddelen die het grootste gewichtsverlies veroorzaakten, tirzepatide en semaglutide 2,4 mg, waren over het algemeen geassocieerd met een verhoogd risico op veiligheidsproblemen in vergelijking met placebo. De actualisatieonderzoekszoeking identificeerde 11 nieuwe onderzoeken, die, hoewel meestal klein, een nieuw netwerk meta-analyse nuttig zouden kunnen maken. De actualiseringszoeking naar netwerk meta-analyses leverde 13 nieuwe opnamen op. Tirzepatide werd onder andere indirect vergeleken met semaglutide 2,4 mg en presteerde beter bij 15 mg, maar niet bij 5 of 10 mg. Gegevens kwamen opnieuw van samengevoegde tijdstippen. DISCUSSIE: Voor zover we weten is dit de eerste review van netwerk meta-analyses van glucagon-achtige peptide 1-receptoragonisten. Het gepresenteerde bewijs over gewichtsverlies is in het algemeen in overeenstemming met de bredere literatuur, hoewel gegevens over tirzepatide niet zo indrukwekkend waren als in sommige meta-analyses werd gemeld. BEPERKINGEN: Huidige netwerk meta-analyses van glucagon-achtige peptide 1-receptoragonisten met gewichtsverliesuitkomsten ontbreekt het vaak aan duidelijkheid over de netwerk meta-analysemethoden, zoals welke onderzoeken werden opgenomen. De neiging om meerdere doses van geneesmiddelen te combineren en bevindingen van meerdere tijdstippen samen te voegen, beperkt ons inzicht in dosis- en tijdseffecten. TOEKOMSTIG ONDERZOEK: Head-to-head onderzoeken van tirzepatide versus semaglutide 2,4 mg zijn vereist om hun relatieve werkzaamheid en veiligheid vast te stellen, aangezien dit de twee meest veelbelovende opties voor gewichtsverlies zijn, evenals langetermijnonderzoeken om de werkzaamheid en veiligheid van glucagon-achtige peptide 1-receptoragonisten vast te stellen wanneer deze gedurende meer dan 72 weken worden gebruikt. FINANCIERING: Dit artikel presenteert onafhankelijk onderzoek gefinancierd door het National Institute for Health and Care Research (NIHR) Evidence Synthesis programme onder projectnummer NIHR159924. Sommige geneesmiddelen die worden gebruikt om diabetes te behandelen, zijn ook bevonden om gewicht te verlagen. We wilden het bewijs nagaan over of zij veilige en effectieve opties zijn voor gewichtsverlies bij mensen die overgewicht of obesitas hebben. We hebben recent onderzoek over zes geneesmiddelen ter bestrijding van diabetes samengevat: semaglutide, liraglutide, tirzepatide, lixisenatide, exenatide en dulaglutide. Het onderzoek dat we hebben samengevat keek naar experimenten met die geneesmiddelen en vergeleek ze in iets wat een netwerk meta-analyse wordt genoemd. Dit zegt ons in wezen welk geneesmiddel het meest effectief is, zelfs als niemand een experiment heeft gedaan om twee geneesmiddelen rechtstreeks te vergelijken. We hebben ook gekeken naar bewijs over de veiligheid en bijwerkingen van het gebruik van de geneesmiddelen, omdat leden van het publiek ons zeiden dat dit belangrijk was. Er waren 22 stuks bewijs die de geneesmiddelen van belang vergeleken. Hiervan hebben we er 14 als betrouwbaar genoeg beoordeeld om gegevens uit te halen. Twee injecteerbare geneesmiddelen (semaglutide 2,4 mg en tirzepatide 10 en 15 mg) waren het meest effectief, en mensen die deze geneesmiddelen gebruikten, konden tussen 11,2 en 12,5 kg gewicht verliezen in vergelijking met geen geneesmiddelen innemen (dit wordt gedefinieerd als het innemen van een placebo). Alle geneesmiddelen hadden enige bijwerkingen, waarbij dingen als misselijkheid en maagklachten veel voorkomen. Sommige ernstigere effecten zorgden ervoor dat mensen de behandeling stopzetten. Geen enkel geneesmiddel was bijzonder slechter dan anderen. Er was een gebrek aan informatie over langetermijneffectiviteit en veiligheid, en enkele beperkingen van de onderzoeken die we hebben bekeken. De geneesmiddelen die we hebben bekeken, hebben enorm potentieel voor het aanpakken van een wereldwijd probleem, maar het is belangrijk om te weten hoe effectief en veilig ze zijn. Ons onderzoek toonde aan dat de geneesmiddelen mensen kunnen helpen gewicht te verliezen, maar niet zonder enig risico op bijwerkingen. Meer experimenten zijn nodig om het bewijs over deze geneesmiddelen op te bouwen.