Eten met beperkte eetmomenten laat een bescheiden afname van vetmassa zien bij getrainde personen: een systematische review en meta-analyse.

Tijdsbeperkt eten (TRE), een vorm van onderbroken vasten, is populair geworden als voedingsstrategie voor gewichtsbeheer, maar het bewijs bij personen met trainingsweerstand is beperkt. Dit systematische review en meta-analyse evalueerde de effecten van TRE op lichaamssamenstelling in deze populatie. Gerandomiseerde gecontroleerde trials (RCT's) werden geïdentificeerd via vijf databases tot oktober 2025. Geselecteerde studies includeerden volwassenen die weerstandstraining uitvoerden, vergeleken TRE met een gebruikelijk dieet en rapporteerden uitkomsten van lichaamssamenstelling: lichaammassa (BM), BM-index (BMI), vetmassa (FM), vetvrije massa en percentage lichaamsvet (BF). Risico op bias werd beoordeeld met RoB 2, en zekerheid van bewijs werd geëvalueerd met de Grading of Recommendations, Assessment, Development, and Evaluation-benadering. Acht RCT's werden geïncludeerd, allemaal implementerend TRE-protocollen met voedingsvensters van 8 tot 10 uur. Gepoolde analyses toonden geen significante effecten op BM (gemiddeld verschil [MD]: -1,82 kg; 95% betrouwbaarheidsinterval [CI]: -3,66 tot 0,01; I² = 52,4%) of vetvrije massa (MD: 0,27 kg; 95% CI: -0,80 tot 1,34; I² = 47,1%). Significante afnames werden waargenomen voor BMI (MD: -0,75 kg/m²; 95% CI: -1,42 tot -0,08; I² = 69,8%), BF% (MD: -1,57%; 95% CI: -3,12 tot -0,01; I² = 0%) en FM (MD: -1,25 kg; 95% CI: -1,95 tot -0,54; I² = 0%). TRE kan kleine afnames in BMI, BF en FM induceren. Gezien het beperkte aantal, kleine steekproefomvang en korte duur van beschikbare RCT's, moeten deze bevindingen voorzichtig worden geïnterpreteerd. Grotere, goed opgezette RCT's met gestandaardiseerde protocollen zijn nodig om de klinische relevantie van TRE in deze populatie te bevestigen.