wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Slaap, energie en de hersenen

Insomnia behandelen bij depressie: Insomnia-gerelateerde factoren voorspellen langetermijntrajecten van depressie.

4 Groot gecontroleerd onderzoek

Hoe zwaar dit weegt: een gecontroleerde studie bij mensen, groot genoeg om iets te betekenen.
Type onderzoek
gecontroleerde studie
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
148
Gepubliceerd
2019 in Journal of consulting and clinical psychology
Geciteerd
Cognitieve werkgeheugen en aandacht zouden verder kunnen worden bestudeerd
Wie betaalde
Openbaar gefinancierd, voor zover werd verklaard.
Bron
PubMed 29504795 · doi 10.1037/ccp0000282
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

DOELSTELLING: Insomnia en ernstige depressieve stoornissen (MDD) treden vaak samen op, en deze comorbiditeit is geassocieerd met slechtere uitkomsten voor beide aandoeningen. Individuele verschillen in trajecten van depressieve symptomen tijdens en na behandeling zijn echter slecht begrepen bij comorbide insomnia en depressie. Deze studie onderzocht de heterogeniteit in langdurige depressietrajecten en onderzocht hun correlaten, vooral insomniagerelateerde kenmerken. METHODE: Deelnemers waren 148 volwassenen (leeftijd M ± SD = 46,6 ± 12,6, 73,0% vrouw) met insomnia en MDD die antidepressiva kregen voorgeschreven en willekeurig werden toegewezen aan 7-sessie cognitieve gedragstherapie voor insomnia of controleomstandigheden gedurende 16 weken met vervolgbeoordelingen van 2 jaar. Ernst van depressie en insomnia werd beoordeeld bij aanvang, tweewekelijks tijdens behandeling en vervolgens elke 4 maanden. Slaapinspanning en overtuigingen over slaap werden ook beoordeeld. RESULTATEN: Groeimengelmodellering onthulde drie trajecten: (a) Gedeeltelijke responders (68,9%) hadden matige symptoomreductie tijdens vroege behandeling (p-waarde < .001) en handhaafden milde depressie tijdens vervolgbeoordelingen. (b) Initiële responders (17,6%) hadden duidelijke symptoomreductie tijdens behandeling (p-waarden < .001) en lage ernstigheid van depressie na behandeling, maar toegenomen ernstigheid tijdens vervolgbeoordelingen (p-waarde < .001). (c) Optimale responders (13,5%) bereikten de meeste verbeteringen tijdens vroege behandeling (p-waarde < .001), bleven verbeteren (p-waarde < .01) en handhaafden minimale depressie tijdens vervolgbeoordelingen. De groepen verschilden niet significant in basismetingen of ontvangen behandeling, maar verschilden in insomniagerelateerde metingen nadat de behandeling begon (p-waarden < .05): Optimale responders gaven consistent aan de laagste insomnia-ernst, slaapinspanning en onhelpzame overtuigingen over slaap te hebben. CONCLUSIES: Drie trajecten van depressieve symptomen werden waargenomen bij patiënten met comorbide insomnia en MDD. Deze trajecten waren geassocieerd met insomniagerelateerde constructen na het begin van de behandeling. Vroege veranderingen in insomniakemerken kunnen langdurige depressieuitkomsten voorspellen. (PsycINFO Database Record