Type en timing van menopauzale hormonale therapie en borstkankersirco: individuele deelnemersmetaanalyse van het wereldwijde epidemiologische bewijs.
5 Herhaald bewijs
- Type onderzoek
- meta-analyse of systematische review
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- niet vermeld in de samenvatting
- Gepubliceerd
- 2019 in Lancet (London, England)
- Geciteerd
- 259 keer door ander onderzoek geciteerd
- Wie betaalde
- Openbaar gefinancierd, voor zover werd verklaard.
- Bron
- PubMed 31474332 · doi 10.1016/S0140-6736(19)31709-X
ACHTERGROND: Gepubliceerde bevindingen over borstkankerrisico in verband met verschillende soorten menopauzale hormonale therapie (MHT) zijn inconsistent, met beperkte informatie over langetermijneffecten. We brengen de epidemiologische bewijzen, gepubliceerd en ongepubliceerd, over deze associaties samen en beoordelen de relevante gerandomiseerde bewijzen. METHODEN: Hoofdanalyses gebruikten individuele deelnemersgegevens uit alle in aanmerking komende prospectieve onderzoeken die informatie over het type en timing van MHT-gebruik hadden nagevraagd; de belangrijkste analyses betreffen personen met volledige informatie hierover. Onderzoeken werden geïdentificeerd door veel formele en informele bronnen regelmatig te doorzoeken van 1 januari 1992 tot 1 januari 2018. Huidige gebruikers werden opgenomen tot 5 jaar (gemiddeld 1,4 jaar) na het laatst gerapporteerde MHT-gebruik. Logistische regressie leverde aangepaste risicoverhoudingen (RR's) op die bepaalde groepen MHT-gebruikers vergeleken met nooit-gebruikers. BEVINDINGEN: Tijdens prospectieve vervolgstudies ontwikkelden 108.647 postmenopauzale vrouwen borstkanker op gemiddelde leeftijd 65 jaar (SD 7); 55.575 (51%) hadden MHT gebruikt. Bij vrouwen met volledige informatie was de gemiddelde MHT-duur 10 jaar (SD 6) bij huidige gebruikers en 7 jaar (SD 6) bij voormalige gebruikers, en gemiddelde leeftijd was 50 jaar (SD 5) bij menopauze en 50 jaar (SD 6) bij aanvang van MHT. Elk MHT-type, behalve vaginale oestrogenen, was geassocieerd met verhoogde borstkankerrisico's, die steady stegen met gebruiksduur en groter waren voor oestrogeen-progestageen dan oestrogeen-alleen preparaten. Bij huidige gebruikers waren deze excess risico's zeker ook tijdens jaren 1-4 (oestrogeen-progestageen RR 1,60, 95% CI 1,52-1,69; oestrogeen-alleen RR 1,17, 1,10-1,26), en waren twee keer zo groot tijdens jaren 5-14 (oestrogeen-progestageen RR 2,08, 2,02-2,15; oestrogeen-alleen RR 1,33, 1,28-1,37). De oestrogeen-progestageen risico's tijdens jaren 5-14 waren groter met dagelijks dan met minder frequent progestageen gebruik (RR 2,30, 2,21-2,40 versus 1,93, 1,84-2,01; heterogeniteit p<0,0001). Voor een bepaald preparaat waren de RR's tijdens jaren 5-14 van huidige gebruik veel groter voor oestrogeenreceptor-positieve tumoren dan voor oestrogeenreceptor-negatieve tumoren, waren vergelijkbaar voor vrouwen die MHT startten op leeftijden 40-44, 45-49, 50-54 en 55-59 jaar, en werden verminderd door te starten na leeftijd 60 jaar of door adipositas (met weinig risico van oestrogeen-alleen MHT bij vrouwen die obees waren). Na stoping van MHT bleef enig excess risico langer dan 10 jaar bestaan; de omvang ervan was afhankelijk van de duur van eerdere gebruiksduur, met weinig excess na minder dan 1 jaar MHT-gebruik. INTERPRETATIE: Als deze associaties grotendeels causaal zijn, dan zou voor vrouwen van gemiddeld gewicht in ontwikkelde landen 5 jaar MHT, beginnend op leeftijd 50 jaar, de incidentie van borstkanker op leeftijden 50-69 jaar verhogen met ongeveer 1 op de 50 gebruikers van oestrogeen plus dagelijks progestageen preparaten; 1 op de 70 gebruikers van oestrogeen plus intermitterend progestageen preparaten; en 1 op de 200 gebruikers van oestrogeen-alleen preparaten. De overeenkomstige toenames van 10 jaar MHT zouden ongeveer twee keer zo groot zijn. FINANCIERING: Cancer Research UK en de Medical Research Council.