wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Gewichtsverlies en GLP-1

Gewichtsbehoud en aanvullend gewichtsverlies met liraglutide na gewichtsverlies veroorzaakt door een laagcalorieën-dieet: de SCALE Maintenance gerandomiseerde studie.

4 Groot gecontroleerd onderzoek

Hoe zwaar dit weegt: een gecontroleerde studie bij mensen, groot genoeg om iets te betekenen.
Type onderzoek
gecontroleerde studie
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
422
Gepubliceerd
2014 in International journal of obesity (2005)
Geciteerd
278 keer door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 23812094 · doi 10.1038/ijo.2013.120
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

DOEL: Liraglutide, een eenmaal daags toegediende humaan glucagon-achtig peptide-1-analogon, veroorzaakte klinisch significant gewichtsverlies in een fase 2-studie bij obese personen zonder diabetes. De huidige gerandomiseerde fase 3-studie beoordeelde de doeltreffendheid van liraglutide bij het behoud van gewichtsverlies bereikt met een caloriebeperkt dieet (LCD). METHODEN: Obese/overgewicht deelnemers (≥18 jaar, lichaamsgewichtsindex ≥30 kg m(-2) of ≥27 kg m(-2) met comorbiditeiten) die tijdens een LCD run-in ≥5% van het initiële gewicht verloren, werden willekeurig toegewezen aan liraglutide 3,0 mg per dag of placebo (subcutane toediening) gedurende 56 weken. Advies over dieet en beweging werd gedurende de gehele studie gegeven. Co-primaire eindpunten waren percentuele gewichtsverandering vanaf randomisatie, het deel deelnemers dat het initiële ≥5%-gewichtsverlies behield, en het deel dat ≥5% van het randomisatiegewicht verloor (intention-to-treat-analyse). ClinicalTrials.gov-identifier: NCT00781937. RESULTATEN: Deelnemers (n=422) verloren een gemiddelde van 6,0% (s.d. 0,9) van het screeninggewicht tijdens run-in. Van randomisatie tot week 56 daalde het gewicht met een gemiddelde van nog eens 6,2% (s.d. 7,3) met liraglutide en 0,2% (s.d. 7,0) met placebo (geschat verschil -6,1% (95% betrouwbaarheidsintervallen -7,5 tot -4,6), P<0,0001). Meer deelnemers die liraglutide ontvingen (81,4%) behielden het ≥5%-run-in-gewichtsverlies, in vergelijking met diegenen die placebo ontvingen (48,9%) (geschatte odds ratio 4,8 (3,0; 7,7), P<0,0001), en 50,5% versus 21,8% van de deelnemers verloor ≥5% van het randomisatiegewicht (geschatte odds ratio 3,9 (2,4; 6,1), P<0,0001). Liraglutide produceerde kleine maar statistisch significante verbeteringen in verschillende cardiometabolische risicofactoren in vergelijking met placebo. Gastro-intestinale (GI) aandoeningen werden vaker gerapporteerd met liraglutide dan placebo, maar de meeste gebeurtenissen waren voorbijgaand en mild tot matig in ernst. CONCLUSIE: Liraglutide, met dieet en beweging, behield gewichtsverlies bereikt door caloriebeperking en veroorzaakte verder gewichtsverlies gedurende 56 weken. Verbeteringen in enkele risicofactoren voor cardiovasculaire ziekten werden ook waargenomen. Liraglutide, voorgeschreven als 3,0 mg per dag, biedt beloften voor het verbeteren van het behoud van verloren gewicht.