Heterogeniteit van gewichtsverlies en mediators van GLP-1RA's en dubbele agonisten voor personen met obesitas: een meta-analyse.

Glucagon-like peptide-1 receptoragonisten (GLP-1RAs) en duale agonisten zijn uitgegroeid tot cruciaal werkstof voor obesitas, maar aanzienlijke heterogeniteit in gewichtsverlies blijft slecht begrepen. Deze meta-regressieanalyse had als doel factoren aan te wijzen die deze heterogeniteit beïnvloeden. We hebben tot 1 februari 2026 Medline, Embase, The Cochrane Library en Web of Science doorzocht, waarbij 32 geschikte trials (40.408 deelnemers) volgens PRISMA-richtlijnen werden opgenomen. Meta-regressie- en subgroepanalyses werden uitgevoerd met R-software. De gepoolde analyse toonde aan dat GLP-1RAs en duale agonisten een gewogen gemiddelde gewichtsreductie van 9,36% bereikten (95% CI 7,92%-10,80%), met hoge interstudieheterogeniteit (I² = 99,6%, p < 0,001). Subgroepanalyses onthulden dat GLP-1/GIP-duale agonisten (tirzepatide) en langere behandelingsduur (≥ 72 weken) superieure gewichtsverlagingseffecten hadden. Meta-regressie toonde aan dat baseline angst/depressie positief geassocieerd was met werkzaamheid van gewichtsverlies (β = 2,44, p < 0,001, R² = 81,34%). Comorbide type 2-diabetes mellitus (T2DM), obstructief slaapapneu (OSA) en metabolische disfunctie-geassocieerde vette leverziekte (MAFLD) waren negatief gecorreleerd met behandelrespons (alle p < 0,05). Emotionele toestand en metabole comorbidititeiten, waaronder T2DM, OSA en MAFLD, zijn belangrijke beïnvloedende factoren van de interindividuele verschillen in werkzaamheid van gewichtsverlies van GLP-1RAs en duale agonisten, wat bewijs levert voor gepersonaliseerd obesitasmanagement.