Helpt spironolacton tegen overmatig gezichts- of lichaamshaar?
Verschillende onderzoeken hebben hirsutisme-scores voor en na spironolactonbehandeling gemeten, en de meeste rapporteren een afname, hoewel de omvang van dat effect aanzienlijk verschilt tussen onderzoeken en niet elk onderzoek vond een duidelijk voordeel ten opzichte van placebo. Het is meestal getest tegen, of naast, andere antiandrogene behandelingen in plaats van alleen tegen niets.
Wat de onderzoeken daadwerkelijk hebben gemeten
Hirsutisme wordt in deze onderzoeken meestal beoordeeld met het Ferriman-Gallwey-systeem, een visuele beoordeling door een clinicus van haargroei over verschillende lichaamsgebieden. In een onderzoek waarin spironolacton alleen werd vergeleken met cyproteronacetaat gecombineerd met oestrogeen, daalden hirsutisme-scores in beide groepen over twaalf maanden; bij vrouwen met idiopathisch hirsutisme was de verbetering vergelijkbaar tussen de twee behandelingen, terwijl bij vrouwen met polycysteus ovariumsyndroom (PCOS) de cyproteroncombinatie de score verder naar beneden bracht (gecontroleerd onderzoek, 2000). Een apart onderzoek waarin spironolacton met finasteride werd vergeleken, toonde aan dat beide een soortgelijke, bescheiden afname van de Ferriman-Gallwey-score en van de haardoorsnede over zes maanden veroorzaakten, ondanks dat zij op verschillende mechanismen werkten en verschillende effecten op het bloedhormonale niveau hadden (gecontroleerd onderzoek, 1995Niet elke studie vond een duidelijk effect: een klein dubbelblind, placebogecontroleerd crossover onderzoek uit 1987 rapporteerde slechts een geringe, statistisch niet significante verbetering van hirsutisme met spironolacton vergeleken met placebo (gecontroleerd onderzoek, 1987).
Werkt het beter alleen of in combinatie
Verschillende onderzoeken keken naar spironolactone toegevoegd aan een ander behandeling in plaats van alleen gebruikt. Bij vrouwen met PCOS produceerde het toevoegen van spironolactone in lage dosis aan metformine een sterkere vermindering van hirsutisme score en van markers van androgeen overschot dan metformine alleen (gecontroleerd onderzoek, 2014.)Een onderzoek van een jaar lang dat een gecombineerd oraal anticonceptivum plus spironolactone vergeleek met alleen metformine, vond dat de combinatie grotere dalingen in hirsutisme score en in verschillende androgeen hormonen produceerde, samen met minder menstruatieonregelmatigheden (gecontroleerde trial, 2017.)Een ander onderzoek, met orale anticonceptiva met spironolactone alleen toegevoegd bij vrouwen met ernstig hirsutisme, rapporteerde ook dalingen in testosteron en hirsutisme score na zes maanden, hoewel dit onderzoek niet was ontworpen om de individuele bijdrage van spironolactone te isoleren (klinisch onderzoek, 2012.)Een onderzoek dat spironolactone toevoegde aan gecombineerde orale anticonceptie vergeleken met alleen orale anticonceptie, rapporteerde dat het toevoegen de hirsutisme uitkomsten verbeterde zonder een meetbaar verschil in botnormale dichtheid tussen groepen (gecontroleerd onderzoek, 2001). Lezers die combinatiebehandelingen afwegen, vinden mogelijk meer details hierover in de vergelijking van anticonceptiepillen plus spironolactone, en over hoe spironolactone tegen een ander veelgebruikt PCOS-medicijn opweegt in de spironolactone versus metformine vergelijking.
Wat gebeurt er met de hormonale niveaus
De onderzoeken geven een gemengd beeld van wat spironolactone met circulerende androgenen doet, wat van belang is omdat hirsutisme-scores en hormonale niveaus niet altijd samen veranderen. In de finasteride-vergelijking veroorzaakte spironolactone geen significante veranderingen in serum-hormonale niveaus, ook al daalden hirsutisme-scores (gecontroleerd onderzoek, 1995). Het placebogecontroleerde onderzoek uit 1987 vond eveneens geen significante verschillen in testosteron, androstenedion, DHEAS of andere hormonen tussen spironolactone en placebo-cycli (gecontroleerd onderzoek, 1987). Daarentegen vond een onderzoek dat serum prostate-specifiek antigeen (PSA) als maatstaf voor androgene werking bij vrouwen mat, dat een antiandrogene behandeling, inclusief spironolactone, PSA-niveaus verlaagde samen met verlagingen van vrij testosteron markers, wat suggereert dat androgene activiteit in weefsels enig effect heeft, ook wanneer bloed-testosteron zelf weinig veranderd is (gecontroleerd onderzoek, 2000). Dit kan verklaren waarom hirsutisme bescheiden kan verbeteren op spironolactone ondanks dat de effecten op standaard bloed-hormoontests inconsistent zijn.
Hoe zit het met haaruitval op de hoofdhuid, in plaats van overmatige beharing elders
Het archief bevat één overzicht van behandelingen voor haarverlies bij vrouwen (androgenetische alopecia), dat opmerkt dat spironolacton off-label wordt gebruikt naast andere antiandrogenen op de theorie dat het androgenenwerking in de haarfollikel blokkeert, maar het wijst ook op dat een Cochrane-review minoxidil aanwees als het enige middel met rigoureus gerandomiseerd onderzoeksmateriaal voor het verbeteren van dit type haarverlies (systematisch overzicht, 2015). Dit is het tegenovergestelde patroon van haargroei ten opzichte van hirsutisme, en lezers die kampen met verdunnend haargroei op de hoofdhuid in plaats van overmatige lichaams- of gezichtsbeharing willen mogelijk het bredere overzicht in de haar- en nagelarchief.
Veilighevingsbevindingen uit dezelfde onderzoeken
Verschillende studies die voedsel geven aan deze hirsutismevraag zeggen iets over langetermijnveiligheid, aangezien deze middelen doorgaans maandenlang worden gebruikt. Botdichtheid werd niet beïnvloed door spironolacton toe te voegen aan gecombineerde orale anticonceptie in één onderzoek (gecontroleerd onderzoek, 2001), en bij vrouwen die GnRH-agonistbehandeling kregen, was spironolacton gekoppeld aan behouden botmineraaldichtheid waar flutamide en GnRH-agonist alleen gepaard gingen met botafbraak (gecontroleerde trial, 1999). Een groter meta-analysisonderzoek dat meer dan 4,5 miljoen mensen samenbracht, vond geen statistisch significant verband tussen spironolactongebruik en borst-, ovarium-, blaas-, nier-, maag- of slokdarmkanker, en een verband met lager prostaatkankerrisico, hoewel de auteurs de zekerheid van dit bewijs zeer laag beoordeelden en specifiek om meer onderzoek vroegen bij jongere mensen en mensen die voor hirsutisme of acne werden behandeld (systematisch overzicht, 2022). Deze vragen worden dieper behandeld op de pagina's over langetermijnveiligheid en kankerrisico, en afzonderlijk op botdichtheid.
Wat nog onbekend is
De onderzoeken hier zijn meestal klein, variërend van minder dan tien tot ongeveer vijftig deelnemers per groep, en verschillende zijn tientallen jaren oud, met regelingen en vergelijkingsmiddelen die niet de huidige praktijk kunnen weerspiegelen. Menstruatieongeregeldheden werden genoemd als een frequent bijverschijnsel in ten minste één onderzoek (gecontroleerd onderzoek, 1991), maar de abstracten die worden gegeven rapporteren niet over andere veel besproken bijverschijnselen zoals veranderingen in bloeddruk of kalium, dus het archief heeft niets concreets over die aspecten uit deze bijzondere studies. Geen van de onderzoeken hier volgde vrouwen langer dan ongeveer een jaar, dus hoe hirsutismescores of hormoongehaltes zich gedragen over vele jaren van continu gebruik wordt niet behandeld in deze reeks studies.
Waarop dit rust
0 onderzoeken uit het archief. Elk ervan verwijst naar zijn eigen pagina, en van daar naar de publicatie op PubMed.
- Nog geen onderzoeken gekoppeld.
Gerelateerde vragen
- Veroorzaakt laag ijzergehalte haaruitval bij vrouwen?
- Is het beter om medicijnen tegen haaruitval oraal in te nemen of topisch aan te brengen?
- Wat zeggen meta-analyses over behandelingen voor androgenetische alopecia?
- Kunnen injecties in de hoofdhuid helpen tegen androgenetische haaruitval?
- Werkt minoxidil gecombineerd met een ander middel beter dan minoxidil alleen?
- Kunnen laser- of LED-lichthapparaten helpen tegen haaruitval?