wat is eigenlijk bewezen over het vrouwelijk lichaam na veertig

Langer gezond leven

Bijdrage van biologische leeftijd-voorspellende biomarkers aan voedingsonderzoek: een systematisch overzicht van het huidige bewijs en implicaties voor toekomstig onderzoek en klinische praktijk.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.
Type onderzoek
meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij
mensen
Deelnemers
5,043
Gepubliceerd
2022 in Advances in nutrition (Bethesda, Md.)
Geciteerd
10 keer geciteerd door ander onderzoek
Wie betaalde
Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron
PubMed 35612976 · doi 10.1093/advances/nmac060
De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.
Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

De wereldbevolking wordt ouder; echter verloopt de veroudering niet bij iedereen op hetzelfde tempo wat betreft hun fysieke en cognitieve capaciteiten en hun kwetsbaarheid voor bepaalde ziekten en overlijden. Dit overzicht had als doel de bijdrage van biologische leeftijd-voorspellende biomarkers aan voedingsonderzoek samen te vatten en de implicaties voor toekomstig onderzoek en klinische praktijk onder de aandacht te brengen. MEDLINE, CINAHL en Cochrane CENTRAL werden systematisch doorzocht op 30 september 2021 naar gerandomiseerde gecontroleerde trials en cross-sectionele studies die de associatie tussen voeding en biologische leeftijd bij ouderen onderzochten met rapportage over genetische, klinische of moleculaire biomarkers van biologische veroudering. Cochrane's ROB 2 en ROBINS-I werden gebruikt om de kwaliteit van de opgenomen studies te beoordelen. De synthese werd narratief uitgevoerd. Van de 1245 geïdentificeerde records werden 13 studies uit 8 landen en gebieden met 5043 deelnemers opgenomen. Zeven studies onderzochten associaties tussen nutriënten voedselinname en telomeerafname, met beschermende effecten voor vertakte-ketenamino-zuren, calcium en vitamine D, en een dieet met een lagere ontstekingsindex; terwijl zij kortere telomeren vonden bij mensen die meer ultrabewerkte voedingsmiddelen, arachidonzuur en andere pro-ontstekingsmiddelen consumeerden. Vijf studies onderzochten de associaties tussen plasmavoedingsbiomarkers en cognitieve functie, en vonden een beschermend effect voor HDL-cholesterol, lycopeen, carotenoïden, ω-3 en ω-6 vetzuren, en vitamines B, C, D en E; terwijl transvetzuren en fibrinogeen correleerden met een afname van de cognitieve functie. Een studie gebruikte Horvath's klok en rapporteerde het epigenetische verjongingseffect van een mediterraan dieet. Ter samenvatting was biologische veroudering negatief geassocieerd met een ontstekingsremmend dieet. Echter hebben enkele studies het verstorende effect van andere leefstijlfactoren niet onder controle gehad. Toekomstig onderzoek moet dit aanpakken en ook het synergistische effect van verschillende nutriënten, hun combinaties beoordelen en hun dosis-responsrelaties evalueren. Voedingspraktijk kan actuele screeningsprocedures voor ouderen opnemen die relevante biologische veroudering voedingsbiomarkers bevatten, wat leidt tot anti-aging precisie voedingstherapie. De methodologie van dit systematische overzicht werd geregistreerd in PROSPERO (CRD42021288122).