Verbetert hormooutherapie leeftijdsgerelateerde huidveranderingen bij postmenopauzale vrouwen? Een gerandomiseerde, dubbelblinde, dubbelgepleite, placebogecontroleerde multicenterstudie waarin de effecten van norethindronacetaat en ethinylestradiol op de verbetering van milde tot matige leeftijdsgerelateerde huidveranderingen bij postmenopauzale vrouwen werden beoordeeld.
4 Groot gecontroleerd onderzoek
- Type onderzoek
- gecontroleerde studie
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- 165
- Gepubliceerd
- 2008 in Journal of the American Academy of Dermatology
- Geciteerd
- 12 keer aangehaald door ander onderzoek
- Wie betaalde
- Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
- Bron
- PubMed 18625536 · doi 10.1016/j.jaad.2008.05.009
ACHTERGROND: Bij postmenopauzale vrouwen zijn dalende estrogeenniveaus geassocieerd met diverse huidveranderingen, waarvan veel naar verluidt worden verbeterd door estrogensuplementatie. DOEL: Een onderzoek werd uitgevoerd om de effecten van continue gecombineerde norethisteron acetaat (NA) en ethinyloestradiol (EE) op de controle van milde tot matige met het ouderdom samenhangende huidveranderingen bij postmenopauzale vrouwen te beoordelen. METHODEN: Vierhonderdvijfentachtig deelnemers werden ingeschreven in deze 48 weken durende gerandomiseerde, dubbelblinde studie. Deelnemers werden aselect toegewezen aan een van drie onderzoeksgroepen: placebogroep (165 deelnemers), 1 mg NA/5 microgram EE-groep (162 deelnemers), of een 1 mg NA/10 microgram EE-groep (158 deelnemers). De primaire effectiviteitsparameters van het onderzoek waren onderzoeker globale beoordeling van grove en fijne gezichtsvouwen in week 48 en subjectieve zelfbeoordeling van veranderingen in vouwen vanaf de uitgangssituatie in week 48. Secundaire parameters waren onder meer onderzoeker globale beoordeling van huidslapheid/doorzakking in week 48, onderzoeker globale beoordeling van huittextuur/droogheid in week 48, patiënt zelfbeoordeling van slapheid/doorzakking, textuur/droogheid, en rimpeldiepte bepaald door beeldanalyse van huikreplica's van de periorbiale (kraaienpoten) en kaaklijnareas, en huidelasticiteit bepaald door getimede vervormingen terugvering. RESULTATEN: Er waren vergelijkbare scores in onderzoeker globale beoordeling in vouwen- en doorzakkingsmodules bij aanvang voor alle drie behandelingsgroepen. Er waren lichte afnames in alle parameters voor alle behandelingsgroepen voor de primaire eindpunten van proefpersonen, maar er waren geen statistisch significante verschillen tussen de NA/EE-groepen en placebo. Voor zelfbeoordeling door proefpersoon van algehele ernst van huidvouwen waren geen significante veranderingen in weken 24 en 48 vergeleken met de uitgangssituatie. Deze gegevens werden niet beïnvloed door rookstatus of alcoholconsumptie. BEPERKINGEN: Dit onderzoek beoordeelde de effecten van 48 weken oestrogeen met lage dosering op gezichtshuid bij vrouwen die gemiddeld 5 jaar postmenopauzaal waren. De effecten van hogere estrogenddoseringen, langere behandelingsduur, of effecten op vrouwen in de perimenopauze kunnen niet uit dit onderzoek worden afgeleid. CONCLUSIE: Hormoontherapie met lage dosering gedurende 48 weken bij postmenopauzale vrouwen veranderde milde tot matige met het ouderdom samenhangende gezichtshuidveranderingen niet significant.