Effectiviteit van digitale hulpmiddelen op levensstijl- en gezondheidsuitkomsten over het volledige spectrum van de moederbeweging: een systematisch overzicht.
5 Herhaald bewijs
- Type onderzoek
- meta-analyse of systematische review
- Onderzocht bij
- mensen
- Deelnemers
- 7,153
- Gepubliceerd
- 2026 in Current obesity reports
- Geciteerd
- 0 keer door ander onderzoek
- Wie betaalde
- Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
- Bron
- PubMed 42265507 · doi 10.1007/s13679-026-00723-6
ACHTERGROND: Gezondheid van moeder is een wereldwijde volksgezondheidsprioriteit en een belangrijke determinant van welzijn van generaties en samenleving. Gezonde leefstijlgedragingen vanaf preconceptie tot postpartum kunnen worden bevorderd door mobiele applicaties, telehealth en chatbots, maar het bewijs voor hun effectiviteit blijft beperkt ondanks hun groeiende acceptatie en gebruik. DOELSTELLINGEN: Beoordeling van de effectiviteit van digitale hulpmiddelen gericht op leefstijl- en gezondheidsuitkomsten gedurende de maternale route. METHODEN: Volgens de PRISMA 2020-richtlijnen werd een uitgebreid zoekonderzoek uitgevoerd in PubMed, Scopus, Web of Science en CENTRAL van januari 2020 tot mei 2025. Studiepopulaties betrof gerandomiseerde, gecontroleerde onderzoeken (RCT's) met digitale componenten gericht op voeding, fysieke activiteit, slaap, roken en/of alcoholconsumptie bij vrouwen tijdens preconceptie, zwangerschap of tot zes maanden postpartum. Risico op vertekening werd beoordeeld met behulp van het RoB2-instrument (PROSPERO: CRD420251075108). RESULTATEN: Eenendertig RCT's (n = 7.153 vrouwen) waren opgenomen, uitgevoerd tijdens preconceptie (n = 3), zwangerschap (n = 20) en postpartum (n = 15). In alle interventies waren herinneringen (64,5%), zelfmonitoring (58,1%) en doelstelling (48,4%) de meest gebruikte gedragsveranderingsfuncties. Digitale interventies toonden gunstige effecten met betrekking tot voeding (bijvoorbeeld verbeterde voedselinname, micronutrimentensuppletie), fysieke activiteit, slaapkwaliteit en slapeloosheid tijdens zwangerschap. Bij vrouwen met overgewicht/obesitas die digitale hulpmiddelen gebruikten, werden consistente reducties van gewichtstoename in de zwangerschap waargenomen. Daarentegen toonden preconceptie- en postpartuminterventies slechts bescheiden of inconsistente effecten, met name voor antropometrische en metabole uitkomsten. Verrassend genoeg rapporteerde zeer weinig onderzoeken betrokkenheids- of gebruiksstatistieken. CONCLUSIES: Digitale gezondheidshulpmiddelen kunnen leefstijlgedragingen tijdens zwangerschap verbeteren, maar het bewijs voor aanhoudende preconceptie- of postpartumvoordelen blijft beperkt. De heterogeniteit in studieontwerp en hoog risico op vertekening vereisen langdurige RCT's met gestandaardiseerde maatregelen en betrokkenheidsstatistieken om digitale strategieën voor gezondheidsbevordering van moeders te optimaliseren.