Langetermijn-cumulatieve incidentie van klinisch gediagnostiseerde retinopathie in de Finse Diabetes Prevention Study.

CONTEXT: Leefstijlinterventie vermindert de incidentie van type 2 diabetes (T2D) bij mensen met verstoorde glucosetolerantie (IGT). OBJECTIVE: Dit onderzoek had tot doel uit te zoeken of deelname aan een eerdere leefstijlinterventie invloed had op het optreden van klinisch gediagnosticeerde diabetische retinopathie (DR) tijdens een mediane vervolgperiode van 22 jaar. METHODS: De studie omvatte 505 personen uit de Finnish Diabetes Prevention Study (DPS) (gemiddelde leeftijd 55; bereik 40-64 jaar bij aanvang van de studie) met IGT die oorspronkelijk willekeurig waren ingedeeld in de interventiegroep (gewichtsverlies, gezond dieet en fysieke activiteit) (N = 257) en gebruikelijke zorg controlegroep (N = 248). De mediane vervolgperiode was 22 jaar. Klinische retinopathiediagnoses werden verkregen uit het Finse nationale ziekenhuisregister Care Register for Health. Gegevens over glycemische parameters, serumlipidenlevels en bloeddruk waren beschikbaar uit zowel de interventieperiode (mediane 4 jaar) als de postinterventieperiode (tot jaar 7). RESULTS: Geen significant verschil werd gevonden in de cumulatieve incidentie van klinisch gediagnosticeerde DR tussen de oorspronkelijke interventiegroep (N = 23, 8,9%) en controlegroep (N = 19, 7,7%) tijdens de verlengde vervolgperiode (odds ratio: 1,15; 95% CI, 0,61-2,21). Een hoger cumulatief glycerinegehalte hemoglobine A1c (HbA1c) was significant geassocieerd met een hoger risico op retinopathie (hazard ratio 1,4; 1,02-1,88, 95% posterieur interval, aangepast voor groep, leeftijd en geslacht). Bovendien was de incidentie van retinopathiediagnose numeriek vaker voorkomen bij personen die tijdens de vervolgperiode diabetes hadden ontwikkeld (33/349) in vergelijking met degenen die dat niet hadden (9/156); de vergelijking was echter niet statistisch significant (odds ratio: 1,86, 95% CI, 0,89-4,28, aangepast voor groep, leeftijd en geslacht). CONCLUSION: Een hoger cumulatief HbA1c was significant geassocieerd met een hoger risico op retinopathie. Geen bewijs werd gevonden voor een gunstig effect van een 4-jarige leefstijlinterventie op het langetermijn optreden van klinische DR tijdens een mediane vervolgperiode van 22 jaar.