Sleep duration and all-cause mortality: a systematic review and meta-analysis of prospective studies.

ACHTERGROND: Toenemend bewijs suggereert een verband tussen zowel korte als lange duur van gewone slaap en negatieve gezondheidsresultaten. DOELSTELLINGEN: Beoordelen of longitudinaal populatieonderzoek het bestaan van een verband tussen slaapuur en sterfte door alle oorzaken ondersteunt, zowel korte als lange slaapuur onderzoeken en een schatting van het risico verkrijgen. METHODEN: We voerden een systematische zoektocht uit naar publicaties met MEDLINE (1966-2009), EMBASE (vanaf 1980), de Cochrane Library en handmatig zoeken zonder taalbeperkingen. We includeerden studies als ze prospectief waren, een vervolgperiode >3 jaar hadden, slaapuur bij aanvang van het onderzoek hadden en prospectief sterfte door alle oorzaken. We extraheerden relatieve risico's (RR) en 95%-betrouwbaarheidsintervallen (BI) en voegden deze samen met een willekeurig-effectenmodel. We voerden gevoeligheidsanalyses uit en beoordeelden heterogeniteit en publicatiebias. RESULTATEN: Over het geheel genomen gaven de 16 geanalyseerde studies 27 onafhankelijke cohortsteekproeven. Ze omvatten 1.382.999 mannelijke en vrouwelijke deelnemers (vervolgperiode 4 tot 25 jaar) en 112.566 sterfgevallen. Slaapuur werd beoordeeld via vragenlijst en resultaat via doodsoorzaakcertificatie. In de gepoolde analyse was korte slaapuur geassocieerd met een groter risico op dood (RR: 1,12; 95% BI 1,06 tot 1,18; P < 0,01) zonder bewijs van publicatiebias (P = 0,74) maar wel heterogeniteit tussen studies (P = 0,02). Lange slaapuur was ook geassocieerd met een groter risico op dood (1,30; [1,22 tot 1,38]; P < 0,0001) zonder bewijs van publicatiebias (P = 0,18) maar met significante heterogeniteit tussen studies (P < 0,0001). CONCLUSIE: Zowel korte als lange slaapuur zijn significante voorspellers van sterfte in prospectieve populatiestudies.