De associatie tussen leefstijlinterventies en trimetylamine N-oxide: Een systematisch-narratief hybride literatuurreview.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.

Type onderzoek: meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij: mensen
Deelnemers: niet vermeld in de samenvatting
Gepubliceerd: 2025 in Nutrients
Geciteerd: 4 keer door ander onderzoek
Wie betaalde: Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron: PubMed 40219037 · doi 10.3390/nu17071280

De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.

Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

ACHTERGROND: Trimethylamineoxide (TMAO) is een molecule afkomstig uit de darm en voeding. Verhoogde TMAO-concentraties zijn geassocieerd met een verhoogd risico op cardiovasculaire aandoeningen (CVD) en sterfte door alle oorzaken, wat het belang ervan als potentiële biomarker voor ongunstige gezondheidsresultaten onderstreept. Gezien deze associaties wordt verondersteld dat leefstijlinterventies, zoals gezonde voedingspatronen en beweging, TMAO-concentraties kunnen verlagen. Het doel van deze systematisch-narratieve hybride literatuurbeoordeling was om de relatie tussen verschillende leefstijlinterventies en TMAO te evalueren. METHODEN: Tot juli 2024 werden MEDLINE (via PubMed®), Scopus® en grijze literatuur doorzocht op geschikt klinische onderzoeken. Casusrapporten, casusreeksen, casestudies en observationele onderzoeken werden uitgesloten, evenals onderzoeken naar voedingsproducten, nutraceutica, voedingssupplementen of onderzoeken in de pediatrische populatie. RESULTATEN: In totaal werden 27 onderzoeken in deze beoordeling opgenomen. Terwijl sommige voedingsinterventies, zoals plantaardig voedingspatroon, voedingspatronen met veel zuivel, ketogeen dieet met zeer lage calorieën of het Middellandse Zeegebied-dieet, waren geassocieerd met lagere TMAO-concentraties, waren anderen - waaronder voedingspatronen met veel eiwit en veel vet - gekoppeld aan een toename van TMAO-concentraties. Onderzoeken die een combinatie van voedings- en bewegingsinterventies incorporeerden, presenteerden neutrale resultaten. CONCLUSIES: De relatie tussen voedingsinterventies en TMAO-concentratie blijft controversieel. Terwijl bepaalde interventies veelbelovend zijn voor het verlagen van TMAO-niveaus, leveren anderen gemengde of tegenstrijdige resultaten op. Verder onderzoek, inclusief goed gestructureerde RCT's, is nodig om de genoemde associaties te onderzoeken.