De associatie tussen voedingspatronen en carotis intima-media dikte: Een synthese van actueel bewijs.

5 Herhaald bewijs

Hoe zwaar dit weegt: verschillende onderzoeken bij mensen, gecombineerd — het sterkste bewijs dat er is.

Type onderzoek: meta-analyse of systematische review
Onderzocht bij: mensen
Deelnemers: niet vermeld in de samenvatting
Gepubliceerd: 2020 in Nutrition, metabolism, and cardiovascular diseases : NMCD
Geciteerd: 10 keer geciteerd door ander onderzoek
Wie betaalde: Niet aangegeven. PubMed bevat voor de meeste artikelen geen verklaring van belangenconflicten; dat is niet hetzelfde als onafhankelijk.
Bron: PubMed 31669106 · doi 10.1016/j.numecd.2019.08.014

De uitleg in begrijpelijke taal van dit onderzoek wordt nog geschreven. Hieronder staat de samenvatting precies zoals de onderzoekers die hebben gepubliceerd.

Samenvatting door de onderzoekers — originele tekst

DOELSTELLING: Analyse van voedingspatronen (VP) is ontstaan als een holistische methode om de effecten van voedselinname op gezondheidsuitkomsten te begrijpen. Hoewel voedselinname is geassocieerd met hart- en vaatziekten, is de associatie tussen VP en carotis intima-mediadikte (CIMT), een robuuste vroege indicator van progressie van hart- en vaatziekten, niet uitgebreid onderzocht. Deze studie onderzoekt systematisch de associatie tussen a posteriori en a priori afgeleide VP en CIMT. DATASYNTHESE: Via een systematische zoektocht in MEDLINE, CINAHL en Web of Science werden twintig studies opgenomen waarin VP werd afgeleid met behulp van a posteriori of a priori methoden met CIMT als uitkomst. Vier dwarsdoorsneestudies en 1 cohortonderzoek rapporteerden een statistisch significante associatie tussen verhoogde consumptie van 'ongezonde' voedingsmiddelen (onder andere bewerkt vlees, frisdranken en verfijnd graan) en verhoogde CIMT. Vier dwarsdoorsneestudies rapporteerden daarentegen een statistisch significante associatie van VP gekarakteriseerd door verhoogde consumptie van 'gezonde' voedingsmiddelen (onder andere fruit en groenten, vis) en verlaagde CIMT. VP afgeleid uit elke studie varieerden afhankelijk van afleidingsmethode, onderzoeksontwerp en gebruik van methode voor verzameling van voedingsgegevens. CONCLUSIE: De bevindingen uit dit overzicht ondersteunen over het algemeen een trend tussen VP met hogere consumptie van 'gezonde' voedingsmiddelen en lagere consumptie van 'ongezonde' voedingsmiddelen en verlaagde CIMT; de associatie was echter grotendeels niet statistisch significant. Het bewijs was overwegend heterogeen vanwege verschillen in VP op basis van locatie en cultuur, steekproefkenmerken en aanpassingen voor verstorende factoren. Langdurige prospectieve observatie- en interventieonderzoeken met gestandaardiseerde selectie van steekproeven en verzameling van voedingsgegevens zijn nodig om de rol van VP op CIMT significant vast te stellen.