Het effect van polifenolen op biologische ouderdomsvermindering, beoordeeld aan de hand van DNA-methylering: de DIRECT PLUS gerandomiseerde gecontroleerde studie.

ACHTERGROND: Epigenetische leeftijd is een schatter van biologische leeftijd op basis van DNA-methylering; het verschil ervan met chronologische leeftijd rechtvaardigt verder onderzoek. We hebben onlangs gerapporteerd dat grotere polyfenol-inname voordelig was voor ectopische vetten, hersenfunctie en darmmicrobiota-profiel, overeenkomstig met verhoogde urine-polyfenolen. Het effect van polyfenol-rijke voedingsinterventies op biologische veroudering moet nog worden bepaald. METHODEN: We berekenden verschillende epigenetische klokken voor biologische veroudering van verschillende generaties (Horvath2013, Hannum2013, Li2018, Horvath huid en bloed2018, PhenoAge2018, PCGrimAge2022), hun overeenkomstige leeftijd en intrinsieke leeftijdsversnellingen, en DunedinPACE, allemaal op basis van DNA-methylering (Illumina EPIC-array; vooraf vastgesteld secundair uitkomstmaat) voor 256 deelnemers met abdominale obesitas of dyslipidemia, voor en na de 18-maanden DIRECT PLUS gerandomiseerde gecontroleerde studie. Drie interventies werden toegewezen: gezonde voedingsrichtlijnen, een mediterraan (MED) dieet en een polyfenol-rijk, laag-rood/verwerkt vlees Groen-MED dieet. Beide MED-groepen consumeerden 28 g walnoten/dag (+ 440 mg/dag polyfenolen). De Groen-MED-groep consumeerde groene thee (3-4 kopjes/dag) en Mankai (Wolffia globosa stam) 500-ml groen sap (+ 800 mg/dag polyfenolen). Naleving van het Groen-MED dieet werd beoordeeld door vragenlijst en urine-polyfenolen metabolomics (vloeistofchromatografie met hogeperformantie quadrupole time-of-flight). RESULTATEN: Chronologische basisleeftijd (51,3 ± 10,6 jaar) was significant gecorreleerd met alle methylerings-leeftijd (mAge) klokken met correlaties variërend van 0,83 tot 0,95; p < 2,2e - 16 voor alle. Hoewel alle interventies niet verschilden in termen van veranderingen tussen mAge-klokken, was grotere naleving van het Groen-MED dieet geassocieerd met een lagere 18-maands relatieve verandering (dat wil zeggen grotere mAge-verzwakking) in Li en Hannum mAge (beta = - 0,41, p = 0,004 en beta = - 0,38, p = 0,03, respectievelijk; multivariate modellen). Grotere Li mAge-verzwakking (multivariate modellen aangepast voor leeftijd, geslacht, baseline mAge en gewichtsverlies) werd meestal beïnvloed door hogere inname van Mankai (beta = - 1,8; p = 0,061) en groene thee (beta = - 1,57; p = 0,0016) en correspondeerde met verhoogde urine-polyfenolen: hydroxytyrosol, tyrosol en urolitine C (p < 0,05 voor alle) en urolitine A (p = 0,08), zeer veel voorkomend in groene planten. Over het geheel genomen hadden deelnemers die een van beide MED-stijl diëten volgden ~ 8,9 maanden gunstig verschil tussen de waargenomen en verwachte Li mAge aan het einde van de interventie (p = 0,02). CONCLUSIES: Deze studie toonde aan dat MED- en groen-MED diëten met verhoogde polyfenol-inname, zoals groene thee en Mankai, omgekeerd geassocieerd zijn met biologische veroudering. Voor zover wij weten, is dit de eerste klinische studie die wijst op een mogelijke link tussen polyfenol-inname, urine-polyfenolen en biologische veroudering. PROEFREGISTRATIE: ClinicalTrials.gov, NCT03020186.