The Power of Environment: A Comprehensive Review of the Exposome's Role in Healthy Aging, Longevity, and Preventive Medicine-Lessons from Blue Zones and Cilento.

Veroudering en levensduur worden gevormd door het exposoom, een dynamisch netwerk van omgevings-, sociale en biologische factoren. Het begrijpen van hoe deze blootstellingen samenhangen met biologische mechanismen kan strategieën voor gezonder ouder worden informeren. Achtergrond/doelstellingen: Dit overzicht onderzoekt het exposoom als een dynamisch systeem met zowel beschermende als risicofactoren, met specifieke aandacht voor hoe voordelige omgevingsblootstellingen, microbioomsdiversiteit, leefstijlgedrag en veerkrachtmechanismen bijdragen aan succesvol ouder worden. Door onderzoek naar populaties met hoge levensverwachting, zoals de Blue Zones en Cilento, beoogt het gemeenschappelijke determinanten van succesvol ouder worden te identificeren. Methoden: Een onderzoek met gemengde methode werd uitgevoerd, waarbij een systematisch overzicht van de Engelstalige literatuur (2003-2024) werd gecombineerd met een vergelijkende analyse van langlevingsregio's. Een gestructureerde zoekopdracht werd uitgevoerd in PubMed, Scopus en Google Scholar met behulp van trefwoorden zoals "longevity", "Blue Zones", "Cilento", "microbiome", "environmental factors" en verwante termen. Daarnaast werden kwalitatieve en kwantitatieve analyses toegepast om belangrijke beschermende factoren in verschillende verouderingsmodellen te beoordelen. Resultaten: Dit onderzoek identificeerde belangrijke factoren die bijdragen aan succesvol ouder worden in langlevingsgebieden, waaronder aanhoudende blootstelling aan biodiverse natuurlijke omgevingen, naleving van een mediterraan of plantaardig dieet rijk aan polyfenolen en probiotica, regelmatige lichaamsbeweging, sterke sociale netwerken en psychologische veerkracht. Een nieuw aspect van dit overzicht is de rol van de darmmicrobioom als bemiddelaar tussen omgevingsblootstellingen en immuno-metabolische gezondheid, die ontstekingsmodulatie en cellulaire veroudering beïnvloedt. Ondanks geografische en culturele verschillen tonen casestudies een gemeenschappelijk patroon van beschermende factoren die gezamenlijk de levensduur en gezonde levensduur verlengen. Conclusies: Het exposoom is een kritieke determinant van verouderingstrajecten en werkt via complexe interacties tussen omgevings- en biologische mechanismen. Door inzichten van populaties met hoge levensverwachting te integreren, stelt dit onderzoek met gemengde methode een uitgebreid kader voor voor het optimaliseren van microbioomsgezondheidheid, het vergroten van veerkracht en het bevorderen van beschermende omgevingsblootstellingen. Deze bevindingen bieden een translationeel perspectief om toekomstige interventies in verouderingsonderzoek en mondiale gezondheidsinitiatoren te begeleiden.