De rol van levensstijlgeneeskunde in gezondheid van vrouwen in de menopauze: een review van niet-farmacologische interventies.

DOEL: Menopauze, meestal tussen 45 en 55 jaar optredend, is een natuurlijke levensfase die wordt gekenmerkt door hormonale veranderingen die de symptomenlast, kwaliteit van leven en risico op chronische ziekten kunnen beïnvloeden. Hoewel het geen ziekte is, vereist de overgang vaak individuele, holistische zorg. Leefstijlgeneeskunde - omvattende gezond eten, fysieke activiteit, mentaal welzijn, vermijding van risicovolle stoffen, herstellende slaap en gezonde relaties - biedt een veelbelovende niet-farmacologische strategie om de gezondheid in deze periode te optimaliseren. METHODE: Een systematische literatuursearch werd uitgevoerd in PubMed, Embase, Scopus en Web of Science (januari 2000-december 2024) met behulp van de volgende trefwoorden en combinaties: 'menopauze', 'leefstijlgeneeskunde', 'gezond eten', 'fysieke activiteit', 'mentaal welzijn', 'vermijding van risicovolle stoffen', 'herstellende slaap', 'gezonde relaties', 'gewichtsbeheer', 'preventie van chronische ziekten', 'gezondheidsgerechtigheid en toegang' en 'algemene gezondheidsframeworks'. Studies van hoge kwaliteit uitgevoerd bij perimenopauzale, menopauzale of postmenopauzale vrouwen die één of meer pijlers van leefstijlgeneeskunde evalueerden, werden opgenomen. Gegevens werden geëxtraheerd over studieontwerp, populatie, interventies, uitkomsten en belangrijkste bevindingen. RESULTATEN: Interventies met leefstijlgeneeskunde werden geassocieerd met vermindering van vasomotore symptomen, verbeterde slaapkwaliteit, versterkt mentaal welzijn, gezondere gewichtsregulatie en verminderd cardiometabool en osteoporoserisico. Multidisciplinaire, persoonsgerichte benaderingen verbeterden therapietrouw en door patiënten gerapporteerde uitkomsten. Strategieën waren kosteneffectief, aanpasbaar en voordelig voor langdurige ziektepreventie in diverse populaties. CONCLUSIE: Leefstijlgeneeskunde biedt een fundamenteel, op bewijs gebaseerd kader voor billijke menopauzezorg. Integratie van deze strategieën in klinische richtlijnen en volksgezondheidsbeleid kan de kwaliteit van zorg verbeteren, vrouwen in staat stellen hun gezondheid te beheren en ongelijkheid in toegang verminderen. Gezamenlijke actie tussen zorgverleners, beleidsmakers en gemeenschappen is essentieel om de impact te maximaliseren.